عنوان :
مقايسه¬اي سطح خوني ويتامين D در بيماران مبتلا به پرديابت و افراد سالم در سال 1397-1396
نويسنده اصلي :
هويدا، اميررضا
محل تحصيل :
رشت
رشته تحصيلي :
پزشكي
چكيده :
مقدمه: تعدادي از مطالعات در دهه گذشته نشان داده¬اند كه بين كمبود ويتامين D و ديابت نوع دو ارتباط وجود دارد. در حال حاضر مطالعات اپيدميولوژيك اندكي در مورد وضعيت ويتامين D و بيماران ديابتي در شروع ابتلا و اختلال تحمل گلوكز (IGT) وجود دارد. اين مطالعه با هدف تعيين مقايسه¬اي سطح ويتامين D در بيماران مبتلا به پرديابت و افراد سالم طراحي شده است. روش اجرا: اين مطالعه يك مطالعه موردي شاهدي است. تعداد 55 بيمار مبتلا به پرديابت كه بيماري آن¬ها توسط پزشك تاييد و داراي شرايط ورود به مطالعه بودند به روش نمونه¬گيري تدريجي از بين مراجعه¬كنندگان به كلينيك بيمارستان رازي و بعثت استان گيلان انتخاب شده و 55 نفر كه متشكل از همراهان يا مراجعه¬كنندگان اداري كه هيچگونه بيماري در ارتباط با پرديابت و ويتامين D نداشتند، به عنوان شاهد درنظر گرفته شد. پس از جمع¬آوري داده¬ها اطلاعات وارد نرم¬افزار SPSS نسخه 21 گرديد و مورد تحليل قرار گرفت. يافته¬ها: ميانگين و انحراف معيار سن نمونه¬ها برابر با 7/14 ± 1/47 سال بوده است. بيشترين گروه سني شركت كنندگان (4/55%) در گروه سني 60-40 سال بوده¬اند. ميانگين BMI گروه شركت¬كنندگان برابر 1/4 ± 1/26 بوده است. ميانگين و انحراف معيار ميزان Vit D در گروه بدون پره ديابت برابر 6/13± 49/30 با ميانه 05/31 بود. اين مقدار در گروه پره ديابتيك برابر 94/10 ± 75/19 با ميانه 3/17 بوده است كه براساس آزمون Man-Whitney اين اختلاف (74/10) از لحاظ آماري معني¬دار بوده است. درصد كمبود شديد در گروه بيماران با پره ديابت 4 برابر گروه بيماران غير پره ديابت بود. درصد كمبود Vit D (20-10 mg/dl) در گروه بيماران پره ديابت بيش از 2 برابر افراد غير پره ديابت بود. ارتباط ميزان Vit D در 2 گروه بيماران پره-ديابت و غيرپره¬ديابت با BMI كمتر از 25 معني دار بوده است (004/0P=). هم¬چنين در گروه 25-30BMI= اين اختلاف معني-دار بوده است (001/0P˂). اما در وضعيت 30 BMI ≥ اين اختلاف معني¬دار نيست. براساس مدل رگرسيوني خطي چندگانه با تعديل اثرات سن، جنس و BMI افراد گروه پره¬ديابت در مقابل غيرپره¬ديابت به¬طور متوسط mg/dl 26/2 ± 67/10 از Vit D كمتري برخوردار بودند و به ازاي افزايش هر سال به سن بيماران به¬طور متوسط 08/0 ± 235/0 به ميزان Vit D افزوده مي¬شد. نتيجه¬گيري: در نتايج مطالعه سطح ويتامين دي در گروه پره ديابت به¬طور معني¬داري از گروه كنترل كمتر بوده است. همچنين فراواني كمبود شديد و متوسط در بيماران پره ديابت به¬طور قابل ملاحظه¬اي بيشتر از گروه شاهد بود.
شماره ركورد :
141615
دانشكده :
پزشكي
دانشگاه :
علوم پزشكي گيلان
استاد مشاور :
فياضي، حانيه السادات Fayazi, Hanieh Sadat , كاظم نژاد، احسان Kazem nezhad, Ehsan
استاد راهنما :
هدايتي، مجتبي
نسخه ديجيتال :
دارد
آدرس اينترنتي :
لينک به اين مدرک :

بازگشت