عنوان :
بررسي راديوگرافيك ضخامت استخوان در نواحي قدامي فك پايين، به منظور تعيين مكانهاي مناسب براي قراردهي miniplate و miniscrew هاي ارتودنسي، بر اساس تصاوير توموگرافي با دسته اشعه ي مخروطي
نويسنده اصلي :
شعباني، محمد
محل تحصيل :
رشت
رشته تحصيلي :
دندانپزشكي
چكيده :
زمينه و هدف: يكي از چالش برانگيزترين مسائل در علم ارتودنسي، يافتن انكوريج كافي براي تحقق حركات دنداني مورد نظر است. معرفي mini-implant ها به عنوان ابزارهايي براي حصول انكوريج، الگوهاي درمان در علم ارتودنسي را تغيير داد. مكان قراردهي و نوع بافت واقع در اطراف miniscrew و miniplate ها، تأثير بهسزايي در موفقيتشان براي تأمين انكوريج مورد نياز دارد. لذا مطالعهي حاضر با هدف تعيين نواحي مناسب براي قراردهي miniplate و miniscrew هاي ارتودنسي از طريق سنجش ضخامت استخواني در نواحي قدامي فك پايين بر اساس تصاوير توموگرافي با دسته اشعهي مخروطي انجام شد. روش كار: در اين مطالعهي مشاهدهاي تحليلي مقطعي، 77 بيمار بين 18 تا 60 سال كه بين سالهاي 94 تا 97 براي تهيهي تصاوير CBCT به بخش راديولوژي فك و صورت دانشكدهي دندانپزشكي گيلان ارجاع داده شده بودند، انتخاب گرديدند. سپس مقاطع آگزيالي از تصاوير، واقع در فواصل 2 ، 5 ، 8 ميليمتري از ناحيهي CEJ دندانهاي قدامي منديبل تهيه شده و فاصلهي مزيوديستالي استخوان آلوئول موجود بين ريشهها، موازي با خط مياني قوس كه قسمت مياني ريشههاي ) midroot ( دندانهاي مجاور را به يكديگر متصل ميكند، اندازه گيري شدند. به دنبال انجام اين سنجش، نواحي واجد عرض مناسبتر يعني نواحي ميان كانين و لترال اينسايزور دو طرف، بار ديگر براي اندازهگيري حدأقل عرض مزيوديستالي ميان ريشهها مورد بررسي واقع شدند. سپس بر روي تصاوير Cross-sectional عمود بر ناحيهي midroot ، در فواصل 2 ، 5 ، 8 و 11 ميليمتري از ناحيهي CEJ دندان هاي قدامي فك پايين، ضخامت ليبيولينگوالي استخوان اندازهگيري شد. پس از جمعآوري اطلاعات، دادهها وارد نرمافزار SPSS ، نسخه ي 18 شدند. از آزمون ناپارامتريك Kruskal–Wallis )توزيع غيرنرمال( و آزمون مقايسهي دو گانهي Mann-Whithney با تعديل Boneferroni و آزمون Welch )نرمال بودن توزيع و غيرهموژن بودن واريانسها( و آزمون مقايسهي چندگانهي Tukey براي تجزيه و تحليل دادهها استفاده شد. يافتهها: بر اساس نتايج بهدست آمده در مطالعهي حاضر، فاصلهي مزيوديستالي بين ناحيهي مياني ريشهها (midroot) ، در تمامي نواحي بين دنداني مورد بررسي، چه به تفكيك اين نواحي و چه به صورت كلي، در سطح 8 ميليمتري نسبت به خط متصل كنندهي CEJ دندانهاي قدامي، بيشتر از ساير سطوح بود. بالاترين فاصلهي مزيوديستالي در ميان نواحي دنداني مورد بررسي مربوط به نواحي بين دندانهاي لترال اينسايزور و كانين دو طرف بود كه در سمت راست و چپ از نظر آماري با يكديگر تفاوت معناداري نداشتند. ضخامت ليبيولينگوالي استخوان واقع ميان دندانهاي قدامي، در اين نواحي بين دنداني چه به صورت تفكيك شده و چه به صورت كلي، در فاصلهي 11 ميليمتري نسبت به CEJ دندانهاي قدامي، بيشترين مقدار را داشت. بيشترين ضخامت ليبيولينگوالي استخوان در ميان نواحي دنداني مورد بررسي مربوط به نواحي بين دندانهاي لترال اينسايزور و كانين دو طرف بود كه در سمت راست و چپ، از نظر آماري با يكديگر تفاوت معناداري نداشتند. نتيجهگيري: فاصلهي 8 ميليمتري از CEJ دندانهاي قدامي، در نواحي بين دنداني لترال اينسايزور و كانين سمت راست و چپ، به عنوان نواحي بهينه، هم از نظر فاصلهي مزيوديستالي و هم ضخامت ليبيولينگوالي، براي قراردهي miniplate ها و miniscrew ها در فك پايين معرفي مي گردند. به علاوه پيچهايي با قطر 3 / 1 الي 7 / 1 ميليمتر و طول 5 الي 7 ميليمتر براي بهكارگيري در اين نواحي پيشنهاد ميشوند. كليدواژهها: پلاك استخواني، پيچ استخواني، فك پايين، تكنيك انكوريج ارتودنسي، توموگرافي با دسته اشعهي مخروطي
شماره ركورد :
141662
دانشكده :
دندانپزشكي
دانشگاه :
علوم پزشكي گيلان
استاد مشاور :
دليلي، زهرا Dalili, Zahra
استاد راهنما :
شالچي، مجيد
نسخه ديجيتال :
دارد
آدرس اينترنتي :
لينک به اين مدرک :

بازگشت