عنوان :
تعيين فراواني و شدت سندرم پاي بي قرار در بيماران مبتلا به التهاب روده (IBD) در افراد مراجعه كننده به درمانگاه گوارش بيمارستان رازي در سال 97-1395
محل تحصيل :
رشت
چكيده :
مقدمه: سندرم پاي بي قرار يك اختلال حسي و حركتي نورولوژيك است كه اغلب با اختلالات خواب همراه است. اين بيماري داراي يك حس ناخوشايند در پاها به خصوص هنگام شب است كه با ميل شديد به تكان دادن پاها هنگام استراحت مشخص مي شود. با توجه به اينكه شيوع و فراواني سندرم پاي بي قرار در بيماران مبتلا به بيماري التهابي روده بيشتر از جمعيت عادي است، هدف از انجام اين پژوهش تعيين شدت و فراواني سندرم پاي بي قرار در بيماران مبتلا به التهاب روده (IBD) مي باشد. روش بررسي: اين مطالعه به صورت پژوهش توصيفي روي 384 بيمار مبتلا به بيماري التهابي روده ثابت شده با پاتوهيستولوژيك انجام گرفت. شدت و فراواني سندرم پاي بي قرار در اين بيماران با استفاده از مقياس شدت IRLSSG براي RLS ارزيابي شد. بيماران براساس فراواني و شدت پاي بي قرار برحسب سن، جنس، نوع بيماري التهابي روده، محل زندگي، كم خوني فقر آهن، تحصيلات، شغل، وضعيت تاهل و مدت ابتلا به بيماري التهابي روده مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج: اين مطالعه براي 384 نفر از بيماران IBD، 60 نفر (6/15 درصد) به بيماري كرون و 324 بيمار (3/84 درصد) به كوليت اولسرو مبتلا بوده اند. از ميان 324 بيمار مبتلا به كوليت اولسرو 66 نفر (%3/20) Left Colitis، 117 نفر (%38) Pan Colitis و تعداد 135 (%7/41) پروكتيت، كوليت ديستال يا پروكتوسيگوئيديت و كوليت شديد (وسيع) بوده اند. نتايج نشان داده اند كه %6/15 از بيماران مبتلا به التهاب روده همزمان داراي سندرم پاي بي قرار بوده اند. براساس اين مطالعه فراواني سندرم پاي بي قرار در بيماران كرون %6/16 و در بيماران كوليت اولسرو %4/15 بوده است كه تفاوت معني داري بين دو نوع بيماري التهاب روده از جهت ابتلا به RLS وجود نداشت. در زنان شيوع %8/18 و مردان %8/11 داشته است. با توجه به اين مطالعه فراواني و شدت RLS در زنان مبتلا به IBD بيشتر بوده است و در ده سال اول ابتلا به IBD بيشترين شدت و فراواني را داشته است. بيشترين شدت و فراواني مربوط به گروه سني 55-46 با فراواني %6/41 بوده است. نتيجه گيري: فراواني و شدت سندرم پاي بي قرار در بيماران مبتلا به التهاب روده قابل ملاحظه بوده و با افزايش سن فراواني و شدت RLS نيز افزايش مي يابد و در سنين خيلي بالا از شيوع كمتري برخوردار مي باشد.
شماره ركورد :
141962
دانشگاه :
علم پزشكي گيلان
نسخه ديجيتال :
دارد
آدرس اينترنتي :
لينک به اين مدرک :

بازگشت