عنوان :
بررسي تداخلات متوسط و شديد دارويي در بيماران بستري در بخش هاي نفرولوژي و پيوند كليه مركز آموزشي درماني رازي رشت
محل تحصيل :
رشت
چكيده :
مقدمه: تداخلات دارويي، از جنبه هاي مهم ايمني دارودرماني مي باشند كه تا حدود زيادي قابل پيشگيري است. تداخلات دارويي به صورت شايع در نسخه هاي بيماران CKD ديده مي شود كه مي تواند در صورت پيدا نكردن منجر به عوارض ناگواري شود، با توجه به اين موضوع توجه به تداخلات دارويي لازم مي باشد . هدف از مطالعه تعيين تداخلات دارويي در بيماران بستري در بخش هاي نفرولوژي و پيوند مركز آموزشي درماني رازي رشت بود. مواد و روش ها : مطالعه طراحي شده يك مطالعه مشاهده اي مقطعي آينده نگر بود، كه در يك مقطع زماني 5 ماهه بر روي بيماران بستري در بخش هاي نفرولوژي و پيوند مركز آموزشي درماني رازي رشت انجام گرفت. پرونده بيمار حداقل 3 روز با تواتر زماني مناسب ثبت گرديد. اين روز ها شامل روز اول بستري، روز مياني و روز ترخيص يا مرگ بود. هرگونه داروي تجويز شده در هر زماني از طول دوره بستري بيمار صرف نظر از مقدار دوز و يا تغييرات دوز در هنگام تجويز دارو و يا دليل خاص تجويز (اعم از تجويز خاص تجربي, پروفيلاكسي) ضبط و ثبت گرديد. تداخلات دارويي توسط نرم افزار لكسي بررسي گرديد. نتايج: در مجموع، 191 بيمار، 109 مرد(57,07%) و 82 زن (42,93%) با ميانگين سني 17,76 ± 58,09 در اين پژوهش شركت داشتند. شايع ترين بيماري هاي همراه عبارت بودند از فشار خون بالا 152 (79,58 ٪) و ديابت 72(37,70 %)0 شايع ترين داروهاي تجويز شده در اين مطالعه، كربنات كيسيم، فوروزمايد و كارودييول بودند . 830 ارزيابي در فواصل زماني مناسب انجام شد و ميانگين تعداد داروهاي تجويز شده در هر بيمار 13,81 ± 33,91 بود و 3957 تداخل شناسايي شد كه از اين ميان، 2993 ( 75,6%) از نوع c و 903(22.8٪) از نوع D و 61(1.5٪) از نوع X بودند. اكثر تداخلات از نظر مكانيسم و شدت به ترتيب از نوع فارماكوديناميك و متوسط بودند.تعداد داروهاي تجويزي(پلي فارماسي)، بخش بيمارستان، سن، شاخص توده بدني، تحصيلات، سابقه اعتياد به مواد مخدر، طول مدت بستري شدن، ديس لپيدمي، كم كاري تيروئيد، شاخص چارلسون و سرنوست ريسك فاكتور هاي شناسايي شده در مطالعه براي ايجاد تداخل دارويي بودند. نتيجه گيري: بيماران مبتلا به نارسايي كييوي )خصوصاً سالمندان(، بيماري هاي زمينه اي و همراه زيادي دارند كه موجب لزوم تجويز رژيم دارويي پيچيده اي مي گردد، و تجويز داروهاي متعدد خود مي تواند باعث بروز تداخلات دارو- دارو شود. در چنين شرايطي تيم درمان مي بايست با پايش مرتب بيمار و همچنين به حداقل رساندن تعداد دارو و يا انتخاب داروي مناسب، از بروز چنين مشكلاتي پيشگيري نمايند. حضور فعال داروساز باليني در بخش مي تواند در بهبود پروسه ي درماني همچنين انتخاب داروي مناسب و متعاقباً كاهش تداخلات دارويي تأثير بسزايي داشته باشد.
شماره ركورد :
142146
دانشگاه :
علوم پزشكي گيلان
نسخه ديجيتال :
دارد
آدرس اينترنتي :
لينک به اين مدرک :

بازگشت