پيش بيني تصميم گيري اخلاقي بر مبناي حساسيت اخلاقي، هوش اخلاقي به واسطه رضايت از زندگي خانوادگي در پرستاران

3/10/2025 12:00:00 AM

پژوهش حاضر با هدف بررسي پيش‌بيني تصميم‌گيري اخلاقي بر مبناي حساسيت اخلاقي، هوش اخلاقي به واسطه رضايت از زندگي خانوادگي در پرستاران انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي، از نظر روش شناسي توصيفي_ همبستگي از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي استان خوزستان در سال 1403 هستند. كه از ميان آن‌ها با روش نمونه‌گيري در دسترس نمونه‌اي به حجم 300 نفر به صورت تصادفي در دسترس انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها پرسشنامه‌هاي مديريت تاثير پائولهوس (1991)، هوش اخلاقي (MCI) لنيك و كيل (2005)، حساسيت اخلاقي (MSQ) لوتزن (1994) و رضايت از زندگي خانوادگي(SWFL) داينر و همكاران (1985) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از روش مدل‌يابي معادلات ساختاري و به كمك نرم افزارهاي SPSS-26 و AMOS-24 انجام گرفت. نتايج نشان داد كه هوش اخلاقي بر تصميم‌گيري اخلاقي پرستاران اثر مستقيم دارد و رابطه هوش اخلاقي با تصميم‌گيري اخلاقي پرستاران به صورت مستقيم برابر با و 37/0= β است. حساسيت اخلاقي بر تصميم‌گيري اخلاقي پرستاران اثر مستقيم دارد و رابطه حساسيت اخلاقي با تصميمگيري اخلاقي پرستاران به صورت مستقيم برابر با 69/0= β است و رضايت از زندگي خانوادگي بر تصميم‌گيري اخلاقي پرستاران اثر مستقيم دارد و رابطه رضايت از زندگي خانوادگي بر تصميم‌گيري اخلاقي به صورت مستقيم برابر با 35/0= β است. همچنين هوش اخلاقي بر تصميم‌گيري اخلاقي با ميانجي‌گري رضايت از زندگي خانوادگي پرستاران با در سطح‌ معني‌داري 008/0 اثر غيرمستقيم و معني‌دار دارد. علاوه بر اين حساسيت اخلاقي بر تصميم‌گيري اخلاقي با ميانجي‌گري رضايت از زندگي خانوادگي پرستاران در سطح معني‌داري 13/0 اثر غيرمستقيم و معني‌دار دارد. همچنين مدل پژوهش براي تببين تصميم‌گيري اخلاقي بر اساس هوش اخلاقي و حساسيت اخلاقي با نقش ميانجيگري رضايت از زندگي خانوادگي در داده‌ها برازش مطلوبي دارد، بر اين اساس مي‌توان نتيجه گرفت كه با بهبود و توانمندسازي مهارت‌هاي تصميم‌گيري اخلاقي، هوش اخلاقي و حساسيت اخلاقي مي‌توان ميزان رضايت از زندگي خانوادگي پرستاران را ارتقا بخشيد.

237849

دانشگاه اردكان

محمدپناه عذرا Mohammad Panah Azra