عنوان
بررسي عوامل مختلف مؤثربرتزريق آب كم شوردرفرآيند ازدياد برداشت نفت
نويسنده اصلي
الدبياني، نجم عبد مصطفي
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي شيمي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
تزريق آب با شوري پايين ( )Low Salinity Water Injection, LSWIيكي از روشهاي نوين و كمهزينه ازدياد برداشت نفت
است كه در سالهاي اخير به دليل قابليت افزايش ضريب بازيافت و سازگاري با محيط زيست مورد توجه قرار گرفته است. هدف اين
پژوهش بررسي عملكرد تزريق آب با شوري پايين و مقايسه آن با تزريق متداول آب با شوري بالا ( )HSWIاز طريق شبيهسازي عددي
مخزن بوده است.
در اين مطالعه، يك مدل سهبعدي مخزن با الگوي پنجنقطهاي شامل يك چاه تزريقي و چهار چاه توليدي در نرمافزار CMG-IMEX
توسعه داده شد. تمامي شرايط مخزن، خواص سنگ و سيال، شرايط اوليه و محدوديتهاي عملياتي در هر دو سناريو يكسان در نظر گرفته
شد تا تأثير شوري آب تزريقي بهطور مستقل ارزيابي شود.
نتايج شبيهسازي نشان داد كه تزريق آب با شوري پايين نسبت به تزريق آب با شوري بالا عملكرد بهتري در حفظ فشار مخزن، گسترش
ناحيه جاروبشده و بهبود توزيع اشباع آب دارد. همچنين اين روش موجب افزايش نرخ توليد نفت، تأخير در وقوع شكست آب و كاهش
روند افزايش درصد آب توليدي شد. بررسي توليد تجمعي نفت و ضريب بازيافت نيز نشان داد كه سناريوي شوري پايين در تمام دوره
بهرهبرداري نفت بيشتري توليد كرده و ضريب بازيافت بالاتري را فراهم ميكند. اين بهبود عملكرد علاوه بر نگهداشت بهتر فشار، ناشي از
سازوكارهاي فيزيكوشيميايي وابسته به شوري از جمله تغيير ترشوندگي سنگ، تبادل يوني و كاهش اشباع نفت باقيمانده است.
نتايج اين پژوهش نشان ميدهد كه تزريق آب با شوري پايين روشي فني، اقتصادي و سازگار با محيط زيست براي افزايش برداشت نفت
بوده و ميتواند بهعنوان گزينهاي مؤثر براي بهبود بازيافت در مخازني كه بازده سيلابزني متداول در آنها محدود است، مورد استفاده
قرار گيرد
شماره ركورد
237981
گرايش رشته تحصيلي
نفت مخازن
دانشكده
مهندسي شيمي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان