اثر تخريب مرتع بر شاخص كشت پذيري خاك و توليد رواناب در ناحيه زاگرس مركزي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده كشاورزي

كارشناسي ارشد ( خاكشناسي )

مديريت بهينه خاك عامل مهمي در استفاده پايدار از اراضي بوده و رابطه مثبتي بين اين عامل و كيفيت خاك ، آب و هوا وجود دارد. تحقيق حاضر براي بررسي اثرات تغيير كاربري اراضي مرتعي به اراضي زراعي بر برخي خصوصيات خاك و فرسايش پذيري آن صورت گرفته است . براي اين منظور دو منطقه در استان چهار محال و بختياري ( منطقه دوراهان واقع در حوضه آبخيزونك و منطقه سپيددشت واقع در حوضه آبخيز بهشت آباد) براي اجراي طرح انتخاب شدند. تيمارهاي مورد مطالعه در منطقه دوراهان عبارتنداز: 1) مرتع با 45,پوشش گياهي و گياهان غالب گون ، آويشن و ارنجيوم 2) مرتعي كه حدود 40 سال پيش به زمين زراعي تبديل شده و بصورت كشت ديم گندم زمستانه مورد بهره برداري قرار مي گيرد، و 3) زمين رها شده كه بخاطر فرسايش از حدود هشت سال قبل از حيظ انتقاع ساقط گرديده است . تيمارهاي مورد مطالعه اين منطقه در شيب تقريبي 45 - 35,و در دو موقعيت پشت شيب )Bs(و شانه شيب )Sh(در كنار هم قرار داشتند. تيمارهاي منطقه سپيددشت نيز عبارت بودند: 1) مرتع بكر با تراكم پوشش گياهي 15,با گياهان غالب گون و ارنجيوم 2) زمين زراعي تحت كشت آبي گندم ، جو و سيب زميني ، و 3) زميني كه حدود 15 سال قبل بصورت مرتع بوده و بعد از يك بار عمليات شخم بدون كشت و كار رها شده است . اين تيمارها در شيب 3-2,و در يك مخروط افكنه قرار داشتند. در هر دو منطقه دوراهان و سپيددشت با نمونه برداري از عمق 15-0 سطح خاك عمليات آزمايشگاهي شامل اندازه گيري مقدار مواد آلي ، ضريب يكنواختي خاكدانه ها، وزن مخصوص ظاهري و شاخص خميرايي خاك صورت گرفت . عمليات صحرايي شامل اندازه گيري نفوذ آب ، شاخص مخروطي خاك و توليد رواناب در رسوب ، هدر رفت مواد آلي همراه با رواناب مي باشد. بعد از جمع آوري اطلاعات شاخص كشت پذيري و فاكتور فرسايش پذيري خاك محاسبه گرديد..

10760

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان

محمدعلي حاج عباسي