بررسي اثرات سد 15 خرداد بر روند بيابانزايي بخشي از دشت مسيله قم

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده منابع طبيعي

كارشناسي ارشد ( بيابانزدايي )

امروزه رشد جمعيت و گسترش فعاليت انساني در طبيعت ، آنچنان افزايش يافته كه واژه بيابان را نيز دستخوش تغييرات نموده و طي آن بيابان از بودن به شدن تبديل شده و با تقويت نيروي محركه اي به نام انسان شتاب بيشتري گرفته است . هدف از اين مطالعه بررسي اثر ساخت سد 15 خرداد بر تغييرات پوشش گياهي و تغييرات كمي و كيفي آب زيرزميني در منطقه مسيله مي باشد. جهت تعيين وضعيت پوشش گياهي ابتدا تيپ بندي اولي صورت گرفت ، سپس در هر تيپ ، اندازه پلات بر روش گونه و سطح تعيين و پس از آن تعداد پلات مورد نياز در هر تيپ به كمك روش آماري مشخص شد. پس از برآورد پوشش گياهي منطقه ، وضعيت فعلي پوشش گياهي با مطالعات گذشته مقايسه گرديد. در بررسي بيلان آب منطقه ، عمق آب زيرزميني از طريق چاههاي پيزومتري اندازه گيري شد و همچنين كيفيت شيميايي آب چاههاي كشاورزي مورد آزمايش قرار گرفت و با سالهاي گذشته مقايسه شد. همچنين فاكتورهاي شيميايي خاك از قبيل PH, ECوSAR، در آزمايشگاه مورد آزمايش قرار گرفت . در اين تحقيق جهت تعيين وضعيت خشكسالي ، ميزان بارندگي سالانه حوزه آبخيز منطقه و دبي رودخانه قمرود، طي مدت بيش از 20 سال ( از سال 1351 تا 1375 ) مورد بررسي قرار گرفت . نتايج نشان مي دهد كه ميانگين سالانه حجم آب ورودي رودخانه قمرود در طول اين مدت حدود 80 ميليون مترمكعب بوده و پس از احداث سد در سال 1375، با عبور مقداري آب از سد به طرف دشت مسيله ، دبي اين رودخانه در سال 1376 به 9 ميليون مترمكعب و در سال 1377 به صفر رسيده است كه بر اثر آن از سال 1375 عمق آب زيرزميني منطقه مورد مطالعه حدود 5/6 متر افت داشته است . در حاليكه ميزان بارندگي در سالهاي اخير بالاتر از ميانگين سالانه و شاخص خشكسالي بوده است . همچنين كيفيت شيميايي آب از قبيل ازEC، SARروند افزايشي داشته است ..

11178

مهندسي منابع طبيعي

دانشگاه صنعتي اصفهان

جمال الدين خواجه الدين ، سعيد اسلاميان