عنوان
ارزيابي قابليت استفاده فسفر براي گياه در برخي از خاكهاي آهكي استان اصفهان با استفاده از روابط شدت - كميت (Q/I) و رزين تبادلي كننده آنيوني
نويسنده اصلي
شيرواني ، مهران
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده كشاورزي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
امروزه قابل استفاده بودن فسفر خاك براي گياه معمولا براساس تعيين كميت فسفر استخراج شده به وسيله عصاره گيري شيميايي ارزيابي مي شود. اما عامل كميت به تنهايي جهت ارزيابي قابليت جذب فسفر در خاكهاي متفاوت كافي به نظر نمي رسد. اهداف اين تحقيق عبارت بودند از تعيين روابط شدت - كميت I(/ )Qجذب فسفر در برخي خاكهاي آهكي استان اصفهان و مقايسه شاخصهاي شدت ، كميت و ظرفيت بافري در پيش بيني جذب فسفر به وسيله گياه . بدين منظور از خاك سطحي (0 تا 20 سانتيمتر) 11 نقطه مختلف استان اصفهان كه داراي گستره اي از خصوصيات موثر بر جذب فسفر بودند نمونه برداري انجام گرفت . سپس در نمونه هاي فرعي ، فسفر محلول در CaCl201/0 مولار )CaCl2-P(، فسفر قابل عصاره گيري با NaHCo35/0 نرمال Olsen(و )Colwell-Pو فسفر قابل تبادل با رزين كننده آنيوني )Resin-P(به ترتيب به عنوان شاخصهاي شدت و كميت تعيين گرديدند. روابط I/ Qجذب فسفر در محلول 01/0 مولار CaCl2حاوي مقادير متغير P، در نسبت خاك : محلول 1:20 و بعد از 24 ساعت شيك كردن در دماي C25 تعيين گرديدند. ظرفيت بافري حداكثر )MBC(، شاخص بافري )BI(و ظرفيت بافري فسفر )PBC(شاخصهاي ظرفيتي بودند كه با برازش روابط I/ Qبه ترتيب با مدلهاي لانگ موير، فروندليچ و خطي محاسبه شدند. شاخص جذب فسفر )SPI(نيز به عنوان شاخص تك نقطه اي ظرفيت تعيين شد. PSIعبارت بود از مقدار جذب فسفر به وسيله خاك از يك محلول حاوي 4/12ml/ ugPتقسيم بر غلظت فسفر باقي مانده در محلول تعادلي پس از 24 ساعت شيك كردن . در مطالعه گلخانه اي گندم به عنوان گياه محك كشت و غلظت و جذب كل Pدر بخشهاي هوائي آن 5 و 10 هفته پس از كاشت تعيين گرديدند. نتايج نشان داد كه مدل هاي لانگ موير، فروندليچ و خطي به خوبي رابطه بين Qو Iرا توصيف مي كنند اما معادله فروندليچ در 7 خاك نسبت به ساير معادله ها مناسبتر بود..
شماره ركورد
11513
دانشكده
مهندسي كشاورزي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان
استاد راهنما
حسين شريعتمداري