بررسي ديناميكي اثر سياست هاي حمايتي بر صادرات غيرنفتي با تاكيد بر بخش كشاورزي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده صنايع

كارشناسي ارشد( برنامه ريزي سيستم هاي اقتصادي)

توسعه صادرات وابستگي به واردات محصولات استراتژيك از اهداف مهم در برنامه ريزي هر كشوري مي باشد. كشور ايران براي رهايي از اقتصاد تك محصولي همواره سعي در گسترش صادرات غيرنفتي داشته است . در اين ميان صادرات محصولات كشاورزي از جايگاه خاصي در صادرات غيرنفتي ايران برخوردار است . يكي از عوامل مهم در توسعه صادرات محصولات كشاورزي، بكارگيري سياستهاي مناسب در اين بخش است . براي بررسي اثرات سياستهايي مانند كنترل قيمت محصولات كشاورزي از طريق قيمتهاي تضميني و تثبيتي و سياست افزايش نرخ ارز در بخش كشاورزي، پنج بخش در نظر گرفته شده است . در بخش تقاضاي مدل ، تقاضاي محصولات كشاورزي تعيين شده است تا در ارتباط با عرضه محصولات كشاورزي كه از بخش عرضه و ظرفيتهاي توليدي بدست مي آيد، تعيين كننده سطح قيمتهاي نسبي محصولات كشاورزي در بخش قيمت باشد. در بخش جمعيت و درآمد، سياست كنترل جمعيت بكار رفته است تا اثرات اين كنترل برتقاضا، توليد، صادرات و واردات محصولات كشاورزي مورد بررسي قرار گيرد. بخش تجارت خارجه نيز كه تعيين كننده ميزان واردات و صادرات محصولات كشاورزي مي باشد از نرخ ارز و قيمتهاي نسبي تاثير مي پذيرد. بطور كلي اين مدل در دو حالت اجرا شده است ، در حالت اول فرض شده كه شرايط فعلي حاكم بر بخش كشاورزي تا سال 1410 ادامه يابد. نتايج حاصل از اجراي مدل نشان مي دهد كه بخش كشاورزي در توسعه صادرات و رسيدن به خودكفايي موفق عمل نمي نمايد. در حالت دوم سياستهاي افزايش نرخ ارز، افزايش قيمت محصولات كشاورزي، كنترل نرخ رشد جمعيت و تركيبي از اين سه سياست اعمال شده است . نتايج هريك از سياستها بطور جداگانه مورد بررسي قرار گرفته است . نتايج حاصل از اجراي اين سياستها نشان مي دهد در شرايط پايه (اجراي مدل در شرايط فعلي ) شاخص هاي ICORو نسبت سرمايه گذاري به ارزش افزوده به علت فرار سرمايه از اين بخش كاهش يافته و سهم صادرات محصولات كشاورزي از كل صادرات غيرنفتي روند نزولي پيدا مي كند..

11557

مهندسي صنايع و سيستم ها

دانشگاه صنعتي اصفهان

جمشيد پرويزيان