تاثير انتخاب مواد قالبگيري بر كاهش ضايعات ، رفع عيوب و بهينه سازي توليد سگدست پژو 405

مهندسي فناوري ارشد بهينه سازي توليد قطعات صنعتي

كارشناسي ارشد

ريخته‌گري يكي از روش‌هاي متداول در توليد قطعات بوده كه در آن فلز مذاب به درون قالب كه شكل قطعه مورد نظر را دارد ريخته مي‌شود و در نهايت اجاز داده مي‌شود تا سرد شده و تخليه گردد. ريخته‌گري داراي قدمت 6000 ساله مي‌باشد. قالب‌هاي مورد استفاده در صنعت ريخته‌گري داراي تنوع زيادي بوده ولي پركاربردترين روش قالبگيري خصوصا براي قطعات چدني، قالب‌هاي ماسه تر مي‌باشد. اجزاي اصلي تشكيل دهنده مخلوط ماسه تر شامل ماسه، بنتونيت، پودر ذغال و آب مي‌باشد. خصوصيات و ويژگي‌هاي مخلوط ماسه تعيين كننده خواص مكانيكي قالب مي‌باشد. پارامترهاي مختلفي نظير تركيب ماسه، كيفيت مواد اوليه، نحوه فراوري و ... بر روي خواص ماسه تر تاثيرگذار هستند. در اين تحقيق سعي شده تا تركيب مخلوط ماسه دستخوش تغيير قرار گرفته و با مقايسه خواص فيزيكي و مكانيكي مخلوط ماسه بهترين تركيب انتخاب گردد. پارامترهاي متغير در اين تحقيق شامل منبع تامين بنتونيت، درصد بنتونيت مصرفي و مقدار آب اضافه شده به مخلوط ماسه تر بود. نتايج حاكي از آن بود كه مخلوط ماسه حاوي 7/0 درصد بنتونيت خاك صنعت توس و 4 درصد آب داراي شرايط بهينه و مطلوب نسبت به نمونه شاهد مي‌باشد. تركيب مذكور داراي استحكام فشاري N/cm2 2050، قابليت عبور گاز cm/min 165 و تراكم پذيري %42 مي‌باشد.

116029

مركز آموزش علمي-كاربردي شركت فولادين ذوب آمل فذا

دانشگاه جامع علمی کاربردی

عباس ذوالفقاري