بررسي شيوع سل در بيماران ديابتي ساكن در مناطق روستايي شهرستان كردكوي- استان گلستان از سال 94- 96

رشت

چكيده: مقدمه: سل يكي از اولويت¬هاي بهداشتي و درمان در كشور ماست. موارد كشف نشده سل مي¬تواند در گسترش بيماري نقش عمده¬اي داشته باشد. گلستان رتبه دوم شيوع سل در كشور را داراست در شهرستان كردكوي نيزديابت شيوع زيادي دارد. همزماني بروز اين دو بيماري با هم مي¬توانددرمان را با دشواري مواجه ساخته مشكلاتي در كنترل بيماري ايجاد نمايد. اين تحقيق با هدف كشف موارد سل فعال در بيماران ديابتي شهرستان كردكوي انجام شده است. مطالعات انجام شده ديگر نسبت شيوع 3 تا 7 برابر جمعيت عادي را گزارش نموده¬اند. مواد و روش¬ها: كليه بيماران ديابتي به¬عنوان جامعه هدف انتخاب و وارد مطالعه شدند. پس از ويزيت، بررسي تست پوست، بررسي سوابق، تهيه نمونه خلط گرافي ريه در موارد مورد رضايت به عمل آمد و موارد مشكوك به سطح دو (ويزيت متخصص) ارجاع شدند يافته¬ها جمع¬بندي و تصميم¬گيري براي اثبات بيماري سل در اين بيماران توسط پزشك انجام شد. نتايج: 925 بيمار وارد مطالعه شدند كه 716 زن و 209 مرد بودند. 47 نفر از نظر سل قبلاً بررسي شده بودند 62 نفر راديوگرافي سينه غيرطبيعي داشته و تنها يك نفر مبتلا به بيماري سل ريوي بود. ميانگين سني 10±11/58 سال طول مدت ابتلا به ديابت 39/8 سال متغيرهاي سن (و 036/0 =pvalue) جنس (030/0 =pvalue) و سابقه ابتلا به ديابت (012/0 =pvalue) ارتباط معني¬داري با ميزان قند خون ناشتا داشتند (در خانم¬ها و در سنين بالاترو سابقه بيشتر ديابت مقدارش بيشتر بود). شيوع سل در بيماران ديابتي شصت برابر جمعيت عادي همزمان با تحقيق به دست آمد. نتيجه¬گيري: اين مطالعه تاييد كننده شيوع بالاتر سل در بين بيماران ديابتي است. لكن با توجه به تعداد كم بيمار كشف شده علي¬رغم نسبت بالاي شيوع، مطالعات در جمعيت¬هاي با تعداد بيشتري توصيه مي¬گردد انجام شود. كليد واژه¬ها: سل ديابت شيوع سرشماري

166932

علوم پزشكي گيلان