عنوان
بررسي مقابله اي عنصر عشق در غزليات خاقاني و حافظ
نويسنده اصلي
محمد رضايي ،نعيمه
محل تحصيل
دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
ادبيات مقابلهاي بخشي از ميراث مكتوب در يك زبان مي¬باشد، كه مي¬توان آن را به واسطه¬ي همگوني يا تأثير و تأثر با نمونه-هاي مشابه به همان زبان بررسي كرد. غزل فارسي نماينده¬ي تمام عيار ادبيات فارسي و در نتيجه فرهنگ و تمدن هر ايراني است. بسياري از معاني عاشقانه و معاني عارفانه در غزل متجلي شده است. اين پژوهش به بررسي مقابلهاي عنصر عشق و مضامين مرتبط با آن در غزليات خاقاني و حافظ پرداخته و در بخشي از اين پايان نامه به نقش خاقاني و حافظ در سير و روند تكامل غزل كه هر كدام نقش مهمي را در تحول غزل ايفا داشته¬اند ذكر شده است. بخش اساسي و مهم اين پژوهش به بررسي مضامين مشترك و متفاوت عشق در غزليات خاقاني و حافظ با ذكر شواهد شعري ذكر شده است. ماحصل اين پايان نامه نشان مي¬دهد كه هفتاد و پنج مضمون در غزليات خاقاني و نَوَد مضمون در غزليات حافظ يافت شد. كه پنجاه و پنج مورد يافت شده از مضامين مشترك عنصر عشق در غزليات خاقاني و حافظ بيشترين مضمون خاقاني مربوط به عشق و سوزندگي، جان فشاني و عشق و در غزليات حافظ عشق و باده و مستي مي¬باشد. در پايان پژوهش به مقايسه¬ي نموداري و آماري مضامين عشق در غزليات خاقاني و حافظ پرداخته شده است. شيوهي اين پژوهش اسنادي و كتابخانه¬اي و از دو روش توصيفي –تحليلي و كمي_آماري استفاده شده است. بعد از فيش برداري و تنظيم و جمع آوري داده¬ها اين پژوهش صورت پذيرفته است.
شماره ركورد
167270
دانشگاه
دانشگاه وليعصر رفسنجان
استاد مشاور
مختار كميلي
رشته تحصيلي
زبان و ادبيات فارسي
استاد راهنما
روئين تن فرهمند