بررسي شيوع هيپوترمي و عوامل مرتبط با آن در بيماران ترومايي بيمارستان پورسيناي رشت

رشت

چكيده: زمينه و هدف: قربانيان تروما اغلب در بدو ورود به بيمارستان دچارهايپوترمي مي¬شوند. هايپوترمي متوسط مي¬تواند با افزايش نرخ مرگ و مير بيماران همراه باشد. از آنجايي كه براساس يافته¬هاي به دست آمده از پيشينه تحقيق در ايران مشخص شد، مطالعات در زمينه هايپوترمي در بيماران ترومايي در كشورمان انجام نشده و يا بسيار محدود است، در مطالعه پيش¬رو، بر آن شديم تا به بررسي اين مقوله در بيماران ترومايي پذيرش شده در بيمارستان پورسيناي رشت بپردازيم. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه توصيفي مقطعي 325 نفر از بيماران ترومايي مورد پذيرش در اورژانس بيمارستان پورسينا مورد بررسي قرار گرفتند. دماي اوليه به عنوان دماي 15 دقيقه اول ورود بيمار به اورژانس ثبت شد. اين كار با استفاده از دماسنج مادون قرمزTM 80 (Infrared thermometer TM 80 ساخت كمپاني Healer) پس از ثبت داده¬هاي مورد نياز تجزيه و تحليل داده¬ها در نرم¬افزا spss ويرايش 25 و به كمك آزمون¬هاي آماري كولموگروف اسميرونف، شاپيرويلك، كاي اسكوار و مان ويتني در سطح معناداري 05/0 انجام شد. يافته¬ها: اغلب افراد دچار تروماي بررسي شده در مطالعه ما در محدوده سني 20 تا40 سال قرار داشتند (2/82%) 251 نفر (2/77%) از مجموع افراد تحت بررسي را مردان تشكيل دادندتروما بلانت با 5/45% شايع¬ترين مكانيسم تروما بود. اغلب بيماران از طريق آمبولانس به بيمارستان انتقال داده شده بودند (3/%) حجم مايع تزريق شده در افراد مورد بررسي در محدوده 1 تا 4 ليتر با ميانگين 86/0±56/2 ليتر قرار داشت. ميانگين فشارخون سيستوليك افراد مورد بررسي در محدوده 70 تا 120 ميلي¬مترجيوه با ميانگين 43/14±81/99 ميلي¬مترجيوه قرار داشت. ميانگين ضربان قلب افراد مورد بررسي در محدوده 60 تا 110 ميلي¬مترجيوه با ميانگين 90/12±34/83 قرار داشت. از مجموع 325 بيمار ترومايي مورد مطالعه 56 نفر (2/17%) دچار هايپوترمي (دماي بدن كمتر از 36 درجه سانتي¬گراد) شدند. شدت هايپوترمي در تمامي موارد گزارش شده خفيف (دماي بدن بالاتر از 34 درجه سانتي¬گراد) ارزيابي شد با درنظر گرفتن 5 درصد خطاي محاسبه مي¬توان گفت شيوع هايپوترمي در افراد دچار تروما در بازه 10 تا 15/18 درصد قرار مي¬گيرد. [15/18-10] 〖CI〗_95= ميانگين فشارخون سيستوليك و حجم مايعات تزريق شده به بيماران دچار هايپوترمي به ترتيب كمتر و بيشتر از سايرين بود؛ بدين ترتيب كه ميانگين فشارخون سيستوليك بيماران در ميان افراد دچار هايپوترمي 8/6±57/79 و در سايرين 79/11±03/104 ميلي¬مترجيوه گزارش شد. ميانگين حجم مايع دريافت شده در بيماران ترومايي دچار هايپوترمي نيز 45/0±37/3 و در سايرين 83/0±39/2 ليتر براورد شد. بين هاپيوترمي و سن، جنس، ضربان قلب، مكانيسم تروما و نحوه انتقال بيماران ارتباطي يافت نشد (05/0<P-Value). بحث ونتيجه¬گيري: قربانيان تروما در معرض هايپوترمي قرار دارند هر چند شيوع اين عارضه بالانيست اما به سبب اهميت آن مي¬بايست بيماران دچار تروما به¬طور مستمر از حيث دماي بدن مورد پايش قرار گيرند واژه¬هاي كليدي: تروما، هايپوترمي، عوامل موثر

167340

علوم پزشكي گيلان