بررسي فراواني تشنج و انواع آن دراپيدمي COVID19 بين بازه زماني اسفند 98 تا شهريور 99 در بيماران بستري در بخش نورولوژي بيمارستان پورسينا و مقايسه آن با مدت زمان مشابه سال قبل

رشت

اهداف: اين پژوهش باهدف بررسي فراواني تشنج وانواع آن درزمان بروز COVID19بين بازه زماني اسفند 98تا شهريور 99دربيماران بستري دربخش نورولوژي بيمارستان پورسينا ومقايسه آن بامدت زمان مشابه سال قبل انجام مي گيرد.با توجه به نوظهوربودن عفونت با كوويد 19 و اثبات ارتباط آن درايجاد علائم نورولوژيك در پژوهش حاضر بايد به بررسي فراواني بيماري تشنج بپردازيم و بررسي كنيم كه آيا ويروس كوويد19تاثيري در بروزتشنج يا تشديد آن داشته است ياخير.اگر تاثير داشته باشد،در بازه زماني مورد نظر،اين تاثير چقدر بوده است. روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي_تحليلي كه برروي تعدادي ازبيماران مبتلا به تشنج در بيمارستان پورسينا شهرستان رشت در بازه زماني اسفند 98 تا شهريور 99 و مدت زمان مشابه سال قبل انجام شد ،بيماران بستري در بخش نورولوژي بيمارستان پورسينا در اين دو بازه زماني مورد بررسي قرار گرفتن ،سپس بيماران دچار تشنج در ابتدا يا سير بستري وارد مطالعه مي شوند بطوري كه در بازه زماني مورد نظر حداقل يكيار دچار تشنج شده باشند. نتايج: دراين مطالعه در دوران كرونا 15.1درصد از افراد بستري شده تشنج داشتند و ميزان تشنج نسبت به دوران قبل از كرونا كه 11.7درصد بود، افزايش يافته است.نتايج نشان مي دهد كه بين فراواني تشنج و بروز كرونا رابطه مثبت و معناداري وجود دارد (p=0.014).فراواني تشنج بين دو بازه زماني در بيماران مورد بررسي متفاوت مي باشد.همچنين تفاوت معناداري بين انواع تشنج در دوبازه زماني مورد بررسي در بين بيماران مشاهده نشد (p=0.336).بيشترين ميزان نوع تشنج در هر دوبازه زماني مورد بررسي مربوط به نوع tonic-colonic بوده است.تفاوت در اتيولوژي تشنج براي بيماران در دوبازه زماني معنادار بود (p=0.063). بيشترين فراواني دراتيولوژي براي idiopathic در دوبازه زماني بود اما فراواني عفونت مغزي بيشترين كاهش و براي strokeبيشترين افزايش داشتيم. تحليل ها نشان مي دهد كه تفاوت معناداري بين جنسيت بيماران در دوبازه زماني موردبررسي مشاهده شد و مردان بيشترين افراد بستري شده در هر دوبازه زماني بودند (p=0.012). از بين علائم همراه اوليه براي hemiplegia دربيماران بستري شده در دوبازه زماني تفاوت معنادار مشاهده شده است.عليرغم معني دار شدن تفاوت در اين متغير، تعداد كيس ها انقدر زياد نيست كه اين تحليل تاثيري در نتايج ما داشته باشد(p=0.007). ساير علائم شامل مواردي مانند تب، ديسترس تنفسي، استفراغ، تهوع، آفازي و تاري ديد مي باشد.تفاوت معناداري براي سابقه تشنج در دوبازه زماني مورد بررسي در بيماران بستري شده مشاهده نشد (p=0.183).بين يافته هاي MRI در دوبازه زماني تفاوت معنادار مشاهده شده است يعني داده هاي MRIبراي بيماران بستري شده در دو بازه زماني متفاوت مي باشد (p=0.071). بررسي نمونه كشت حلق PCR در 24.2درصد ودرگيري ريوي در 42.3درصد از بيماران دردوره كوويد مثبت بود.در مجموع 43درصد بيماران تشنج در دوره كوويد،كرونامثبت ارزيابي شدند ودربازه زماني كوويد مراجعه بيماران با علايم خفيف به دليل اضطراب كرونا به بيمارستان كمتر بود . نتيجه گيري: بر اساس نتايج بدست آمده، بيشتر بيماران در هر دوبازه زماني مرد بودند. علائمي مانند تب،ديسترس تنفسي،تاري ديد و استفراغ در بروز و تشديد تشنج در بازه كوويد تاثير داشت .سابقه تشنج در دوبازه زماني مورد بررسي تفاوتي نداشت اما بين فراواني تشنج وكرونا رابطه مثبت و معناداري بدست آمد. واژه‌هاي كليدي: تشنج، COVID19، تشنج فوكال، تشنج جنراليزه

176277

علوم پزشكي گيلان