بررسي ارتباط ميزان شاخص توده بدني (BMI) و همكاري در استفاده از دستگاه متحرك ارتودنسي در مراجعه كنندگان به كلينيك ارتودنسي دانشگاه علوم پزشكي گيلان- پرديس بين الملل انزلي در سال تحصيلي 1399-1398

بندرانزلي

مقدمه: باتوجه به اينكه همكاري بيمار يك فاكتور ضروري در موفقيت درمان¬هاي ارتودنسي مي¬باشد و عدم همكاري بيمار جهت استفاده از دستگاه¬هاي ارتودنسي يا عدم حضور منظم در جلسات درمان يك مشكل اساسي در طول دوره درمان به حساب مي¬آيد و از طرف ديگر امروزه تحقيقات نشان داده¬اند كه درنظر گرفتن ابعاد جسماني (مثلBMI ) در بهداشت و درمان دهان و دندان امري بسيار حياتي مي¬باشد. بنابراين اين تحقيق با هدف بررسي ارتباط ميزان BMI بيماران ارتودنسي و ميزان همكاري آن¬ها در استفاده از پلاك ارتودنسي متحرك انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه¬ي حاضر از نوع توصيفي تحليلي است كه در سال تحصيلي 99-98 در بيماران 8 تا 12 ساله مراجعه كننده به كلينيك ارتودنسي پرديس بين¬الملل انزلي كه 2 ماه يا بيشتر از دريافت پلاك متحرك ارتودنسي¬شان گذشته بود، انجام شد. در اين مطالعه پس از اخذ رضايت¬نامه آگاهانه از كودكان و والدين آن¬ها، همكاري، قد و وزن كودكان سنجيده شد. پرسشنامه همكاري (OPCS) شامل 9 سؤال بود كه همكاري بيماران ارتودنسي را از طريق بررسي شاخص¬هايي مورد ارزيابي قرار مي¬دهد. تكميل اين پرسشنامه توسط يك ارتودنتيست و دانشجوي دندانپزشكي سال آخر در بخش ارتودنسي دانشكده دندانپزشكي و در همان روز ملاقات بيمار صورت گرفت. از 85 بيمار مورد مطالعه در اين مطالعه، 49% پسر و 51% دختر بودند. ميانگين سني افراد مورد مطالعه 03/10 سال بود نتايج: ميانگين BMI آن¬ها 5/5±5/25 سال و ميانگين همكاري آن¬ها 85/2±08/33 از 36 بود. نتيجه آزمون اسپيرمن نشان داد ارتباط آماري معني¬داري بين همكاري با BMI وجود دارد (05/0 P value<). باتوجه به نتيجه آزمون كاي اسكوئر دريافتيم كه ارتباط آماري معني¬داري بين همكاري با جنس، نوع مال اكلوژن و پلاك دريافتي وجود ندارد (05/0 P value>). همچنين در اين مطالعه، نتيجه آزمون كاي اسكوئر نشان داد ارتباط آماري معني¬داري بين BMI با جنس و نوع مال اكلوژن و پلاك دريافتي وجود ندارد (05/0 P value>). درنهايت نتيجه آزمون اسپيرمن نشان داد بين همكاري با سن و BMI با سن ارتباط آماري معني¬داري وجود دارد (05/0 P value<). نتيجه‌گيري: اگرچه هيچ تفاوتي در كاهش نمره همكاري بيماران داراي BMI زياد در مقابل بيماران داراي BMI نرمال و وجود ندارد، ولي بيماران با BMI زيادتر در طول درمان همكاري كمتري داشتند و درنتيجه در آينده مدت زمان درمان طولاني¬تر با ملاقات¬هاي بيشتر نسبت به نوجوانان با BMI معمولي در پيشرو خواهند داشت.

179866

علوم پزشكي گيلان