بررسي ميزان تركيبات فنولي موجود در برگ هشت كلوني مختلف چاي سبز

رشت

مقدمه: چاي سبز (Camellia sinensis) گياهي متعلق به خانواده Theaceae است. برگ اين گياه پرمصرف داراي خواص آنتي‌اكسيداني و ضد التهابي مي‌باشد. گونه‌هاي متنوع چاي براساس شرايط محيطي، ميزان تركيبات متفاوتي دارند. چاي در شمال ايران نيز كشت مي‌شود اما تاكنون پژوهش جامعي در گونه‌هاي اين اقليم انجام نشده است. در اين پژوهش محتواي پلي‌فنولي هشت كلوني هيبريد چاي سبز تعيين شد. مواد و روش‌ها: برگ‌هاي هشت نمونه هيبريد چاي سبز، شامل چهار نمونه تحقيقاتي: 100، 261، 270، 282 و چهار نمونه خارجي: PK2، CY9، DN و DT1، در بهار 1397 از مركز تحقيقات چاي گيلان تهيه شد. پس از شناسايي و تعيين نام علمي، نمونه‌ها در دماي اتاق خشك شد و آسياب گرديد. عصاره‌گيري در دو مرحله با استفاده از اتانول 75 درصد و 35 درصد انجام شد. روش‌هاي فولين سيكالتو و داود به ترتيب جهت تعيين ميزان فنول و فلاونوئيد عصاره تام استفاده شد. همچنين ميزان تانن تام آن اندازه‌گيري شد. نتايج: ميزان فنول تام در بازه 10/55 ± 200/78 تا 1/34 ± 288/10 ميلي‌گرم معادل گاليك اسيد در گرم عصاره، فلاونوئيد تام از 4/26 ± 22/22 تا 4/58 ± 46/02 ميلي‌گرم معادل كوئرستين در گرم عصاره و تانن تام بين 0/05 ± 4/27 تا 0/57 ± 4/86 ميلي‌گرم معادل تانيك اسيد در گرم عصاره بود. نتيجه گيري: نمونه‌هاي چاي سبز مورد بررسي داراي سطوح چشمگيري از تركيبات فنولي و فلاونوئيدي و مقادير كمتري از تانن‌ها هستند. DN، CY9 و PK2، گونه‌هاي برتر از نظر محتواي پلي‌فنولي به شمار مي‌روند. نمونه‌هاي 282 و 261 به عنوان گزينه‌هاي تحقيقاتي مناسب جهت مطالعات بيشتر معرفي مي‌شوند.

180138

علوم پزشكي گيلان