عنوان
بررسي اثربخشي و عوارض جانبي سيناريزين و بتاهيستين در درمان بيماران مبتلا به سرگيجه حاد محيطي
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: سرگيجه حاد محيطي يكي از شايع¬ترين شكايات گزارش شده¬ي روزانه در دنياي پزشكي است كه در ارتباط با علايم باليني بسيار ناتوان كننده است. اين بيماري مي¬تواند محدوديت¬هاي قابل توجهي را بر توانايي بيماران در انجام فعاليت¬هاي روزانه تحميل كند و كيفيت زندگي بيماران را كاهش دهد. به دليل پيچيدگي و تنوع مكانيسم¬هاي پاتوژنيك زمينه¬ساز سرگيجه، داروهاي موجود در كلاس¬هاي مختلف دارويي براي درمان اين بيماري مورد استفاده قرار مي¬گيرند. در اكثر موارد از داروهاي مختلفي همچون بتاهيستين، سيناريزين و پرومتازين در خط اول درمان سرگيجه وضعيتي استفاده شده است ولي برتري اين داروها نسبت به يكديگر در مطالعات مختلف متفاوت بوده است. هدف از اين مطالعه ارزيابي اثربخشي و تحمل پذيري سيناريزين در مقايسه با بتاهيستين و تركيب دو دارو در درمان بيماران مبتلا به سرگيجه حاد محيطي مراجعه كننده به بيمارستان پورسيناي رشت است.
مواد و روش¬ها: اين مطالعه باليني يك پژوهش كارآزمايي باليني است كه پس از كسب مجوز از كميته اخلاق دانشگاه علوم پزشكي گيلان و مديريت بيمارستان پورسيناي رشت و ثبت در مركز كارآزمايي باليني ايرانIRCT20130710013947N9 (IRCT) با عنوان سرگيجه وضعيتي حمله اي خوش خيم و كد ICD-10، H81انجام پذيرفت. دو داروي بتاهيستين و سيناريزين و همچنين داروي پلاسبو از شركت داروسازي امين جهت مطالعه انتخاب گرديد. هيچ تفاوت ظاهري بين 3 نوع دارو وجود نداشت. تمام بيماران مراجعه كننده به بيمارستان پورسيناي رشت پس از اخذ رضايت آگاهانه و توضيح عوارض جانبي احتمالي، درصورت رضايت وارد مطالعه شدند. بيماران در روز سوم و هفتم تحت بررسي قرارا گرفتند.
نتايج: در مجموع 162 نفر با هدف بررسي اثربخشي و عوارض جانبي سيناريزين وپلاسبو و بتاهيستين و پلاسبو و تركيب دو دارو سيناريزين و بتاهيستين در درمان بيماران مبتلا به سرگيجه حاد محيطي وارد مطالعه شدند. از 162 بيمار مورد مطالعه 61 (65/37%) بيمار مرد و 101 (35/62%) بيمار خانم بودند كه ميانگين سني بيماران مورد مطالعه 49/0 ± 43/40 سال بود. ميزان شدت سرگيجه در روز هفتم، وضعيت ميانگين نمره علايم همراه در روز هفتم، ميانگين نمره سرگيجه در روز هفتم، اثرگذاري كلي درمان در روز سوم و هفتم و تحمل¬پذيري درمان در روز سوم و هفتم در گروه مصرف كننده همزمان بتاهيستين و سيناريزين پايين¬تر از ساير گروه¬ها بود. شدت سرگيجه در روز سوم، ميانگين نمره علائم همراه در روز سوم، ميانگين نمره سرگيجه در گروه مصرف كننده همزمان بتاهيستين و پلاسبو پايين¬تر از ساير گروه¬ها بود. در نهايت فقط شدت سرگيجه در روز سوم در گروه مصرف كننده همزمان سيناريزين و پلاسبو بهتر بود
نتيجه¬گيري: براساس نتايج به دست آمده مي¬توان نتيجه گرفت كه مصرف همزمان سيناريزين و بتاهسيتين نسبت به مصرف بتاهيستين و سيناريزين به تنهايي تاثير بيشتري برروي علائم و شدت سرگيجه و همچينين روند بيماري سرگيجه حاد محيطي دارد.
شماره ركورد
180236
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان