مدل‌سازي پديده‌ي نوظهور ثانويه در شبيه‌سازي اجتماعي مبتني بر سيستم‌هاي چندعاملي

درجه كارشناسي ارشد

چكيده شبيه‌سازي مبتني بر عامل روشي است كه طي سال‌هاي گذشته در حوزه‌ي علوم اجتماعي مورد توجه قرار گرفته است. در اين كاربرد، عامل‌ها افراد موجود در يك جامعه با ويژگي‌هاي مورد نظر را مدل‌سازي مي‌كنند. سپس فاكتورهايي را وارد سيستم كرده و تأثير آن‌ها در رفتارهاي عامل‌ها و يا رفتارهاي سطح كلان جامعه بررسي مي‌شود. در اين پژوهش، ابتدا به مطالعه كلي ادبيات موضوع و مطالعات پيشين پرداخته شده و توضيحاتي در مورد آن‌ها و كاربردي كه براي آن طراحي شده‌اند، ارائه داده و سپس به طبقه‌بندي ساختاري اين‌گونه شبيه‌سازي‌ها و كاربردهاي آن‌ها پرداخته شده است. براي اين كار فاكتورهاي موثر در اين طبقه‌بندي‌ها تعريف شده و مدل‌ها از جهات گوناگون مورد بررسي و طبقه‌بندي قرار مي‌گيرند. تمركز اين پژوهش، به عنوان بررسي موردي، حول پديده‌ي مهاجرت در جوامع انساني بوده است. در اين راستا نظريه‌هاي مرتبط با اين پديده توضيح داده شده و چند نمونه شناخته شده از اين مدل‌ها، بررسي و تحليل شده است. سپس يك مدل براي شبيه‌سازي پديده مهاجرت پيشنهاد شده است. اين مدل يك مدل چند لايه است كه مي‌تواند رفتارهاي نوظهور را در پديده‌هاي اجتماعي نمايش دهد. نتايج حاصل از اين مدل با نتايج حاصل از يك مدل شناختي كه پيش از اين براي شبيه‌سازي اين‌گونه پديده‌ها استفاده شده بود، مقايسه شده و تحليل‌هايي در اين رابطه ارائه شده است. واژه‌هاي كليدي: عامل، شبيه‌سازي اجتماعي، شبيه‌سازي چندعاملي، رفتار نوظهور.

182559

دانشگاه علم و صنعت ايران

كامپيوتر گرايش هوش مصنوعي و رباتيك

دكتر ناصر مزيني-دكتر عادل تركمان رحماني