بهينه سازي خواص هندسي و مكانيكي ديواره جاذب ارتعاش در كنترل ارتعاشات ناشي از عبور قطار

كارشناسي ارشد

باتوجه به گسترش و پيشرفت صنعت ريلي، تمايل به افزايش بار محوري و سرعت قطار بيش از پيش احساس مي شود كه به تبع آن سبب افزايش ارتعاشات ناشي از عبور قطارها مي گردد. روش هاي مختلف و انبوهي براي ايزولاسيون و كنترل ارتعاشات وجود دارد كه يكي از آنها استفاده از سازه هاي ثانويه (ديواره جاذب) مي باشد كه با قرارگيري در مسير ارتعاش باعث جذب و انعكاس امواج انتشار يافته مي گردد و از اين طريق مي توان دامنه ارتعاشات را كاهش داد. در اين پروژه به شبيه سازي اجزاي محدود مسئله سازه ثانويه پرداخته شده است و اثر وجود سازه ثانويه بر دامنه ارتعاشات و همچنين اثرات سرعت قطار، محل قرار گيري سازه ثانويه، عرض و ارتفاع آن مورد بررسي قرار گرفته شده است و حالت بهينه هر يك از اين پارامترها از طريق شبيه سازي استخراج شده است. در ادامه به مقايسه استفاده از يك سازه ثانويه تكي در حد واسط ريل و ساختمان اصلي و استفاده از دو سازه يكي نزديك به ريل و ديگري نزديك به ساختمان اصلي پرداخته شده است. واژه‌هاي كليدي: موانع موج ،سازه ثانويه ، كنترل ارتعاشات ، ايزولاسيون

183174

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه آهن - ماشين هاي ريلي

دكتر داوود يونسيان