طراحي مجتمع سكونتي- خوابگاهي براي دانشجويان ﴿ با تاكيد بر حس دلبستگي به مكان )

كارشناسي ارشد

چكيده مسكن دانشجويي ضروري ترين نياز دانشجويان غير بومي مي باشد. اين دانشجويان به علت خلاء دوري از محفل خانواده، بخش زيادي از سرمايه هاي اجتماعي خود را از دست داده اند. دلبستگي به مكان از جمله مهمترين سرمايه هاي اجتماعي از دست رفته دانشجويان غير بومي است.خوابگاه هاي دانشجويي به عنوان خانه دوم دانشجويان بايد شرايطي را فراهم نمايند تا اين دلبستگي از دست رفته تامين شود. هدف اصلي اين پژوهش بررسي عوامل اصلي ايجاد كننده دلبستگي به مكان، در خوابگاههاي دانشجويي است. براي دستيابي به اهداف فوق، پس از مطالعات كتابخانه اي، از روش مطالعه ميداني ( مشاهده، پرسشنامه و عكس ) استفاده شده است و نمونه موردي خوابگاه پرديس دانشگاه سمنان مورد بررسي قرار گرفته است. داده هاي بدست آمده از مطالعات ميداني به روش كمي مورد تحليل قرار گرفته است. نتايج حاكي از آن كه بعد اجتماعي و بعد كالبدي به ترتيب، موثرترين بعد در ايجاد دلبستگي به مكان در خوابگاه مي باشند. همچنين مولفه هاي حريم شخصي، تعامل اجتماعي، انعطاف پذيري فضا، تناسب فعاليتي، تنوع فعاليتي، به ترتيب بيش ترين تاثير را در ايجاد دلبستگي به مكان در خوابگاه دارند. در نهايت تلاش شده است پژوهش حاضر با استفاده از اين مولفه ها به طراحي خوابگاهي منجر شود كه با فراهم نمودن زمينه هاي ايجاد و ارتقاء دلبستگي به مكان در خوابگاه، ضمن برآوردن نيازهاي اوليه دانشجويان، به نيازهاي آنها در سطوح بالاتر نيز پاسخ دهد. واژگان كليدي حس مكان، هويت مكان، حس دلبستگي به مكان ، خوابگاه ، مسكن دانشجويي

183784

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندس سيد ميثم ميرشجاع

معماري- مسكن

دكتر عباس يزدانفر - دكتر علي ياران