ساخت غشا ردياب‌مولكولي به منظور جداسازي يون فلزي

كارشناسي ارشد

چكيده غشاها كاربرد گسترده‌اي در غني‌سازي و جداسازي فلزات دارند و فناوري غشايي يك بخش از چندين فرآيند صنعتي مي‌باشد. غشاهاي رايج به‌خوبي به غني‌سازي و جداسازي يون‌هاي فلزي نمي‌پردازند و اين مشكل مي‌تواند با به‌كارگيري تكنيك ردياب‌مولكولي حل‌شود، زيرا روشي مناسب و توانمند در جداسازي مولكول‌ها ارزيابي شده است. در اين پژوهش غشا ردياب‌مولكولي با انتخاب برخي از بهترين گزينه‌هاي فاز پليمري يعني كيتوزان و پلي‌وينيل الكل براي جداسازي مس دو ظرفيتي از محلول آبي حاوي آن، با روش اتصال عرضي شدن پليمرهاي زنجيره‌ خطي، با به‌كارگيري يون مس به عنوان الگو در دو بخش ساخته شد. در بخش اول، جاذب‌هاي غشايي ساخته شدند و آزمايشات جذب طبق روش تاگوچي به‌منظور بررسي تاثير چهار متغير (ميزان عامل اتصال‌دهنده‌ي عرضي (05/0، 1/0 و wt 2/0%)، درصد وزني الگو (2/0، 5/0 و wt 9/0%)، غلظت اوليه محلول مس (50، 100 و mg/L 150) و مقدار جاذب مورد استفاده (3/0، 1 و g/L 2)) بر ضريب رديابي انجام شدند. در بخش دوم غشاهاي ردياب‌مولكولي به‌منظور انجام آزمايشات تراوش مس و بررسي تاثير افزايش غلظت الگو بر ميزان تراوش مس و ضريب رديابي ساخته شدند. با اندازه‌گيري مقدار يون جذب شده توسط جاذب در آزمايشات جذب مقادير بهينه‌‌ي چهار متغير را به‌صورت ميزان عامل اتصال‌دهنده‌ي عرضي wt 1/0%، درصد وزني الگو wt 5/0%، غلظت اوليه محلول مس mg/L 150 و مقدار جاذب مورد استفاده را g/L 2/0 تعيين شدند و نتايج نشان دادند مقدار مس جذب شده توسط جاذب غشايي با به‌كارگيري روش ردياب‌يوني نسبت به مقدار مس جذب شده توسط جاذب غشايي بدون به‌كارگيري روش ردياب‌يوني 49/3 برابر افزايش يافته است. همچنين اندازه‌گيري مقدار يون عبور كرده از غشا در آزمايشات تراوش، نشان داد مقدار مس تراوش يافته از غشا با به‌كارگيري روش ردياب‌يوني نسبت به مقدار مس تراوش يافته از غشا بدون به‌كارگيري روش ردياب‌يوني 2 برابر افزايش يافته است. واژه‌هاي كليدي: غشا ردياب‌مولكولي، كيتوزان، پلي وينيل الكل، الگو.

184489

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي - فرآيندهاي جداسازي

دكتر تورج محمدي