آب‌گيري از محلول دماز با استفاده از غشاي زئوليتي

دكتري

چكيده در سال‌هاي اخير، سوخت دماز به عنوان سوختي سبز و جايگزين خانواده هيدرازين، توجه محققان زيادي را به خود جلب كرده است. در همين راستا، آب‌گيري از اين تركيب آلي كه بخش خالص‌سازي فرآيند سنتز آن به شمار مي‌رود، گلوگاه فرآيندي دستيابي به محصول خالص است. در اين تحقيق، با هدف آب‌گيري از محلول دماز از خلوص 95% به بالاي 99% بوسيله سنتز طيف گسترده‌اي از غشاهاي زئوليتي تلاش گرديد تا با و بدون كمك افزودني‌هاي شيميايي و در بهينه‌ترين شرايط فرآيندي، نانو بلورهاي زئوليتي به عنوان بذر سنتز شوند. محلول اين بذر بر روي پايه‌ي سراميكي منطبق، كه شرايط سنتز آن از روش آماري تاگوچي به دست آمده است به روش غوطه‌وري نشانده شد و در نهايت غشاي زئوليتي با روش رشد ثانويه و با استفاده از ژل شفاف تهيه گرديد. كليه پايه‌هاي سراميكي، بذرها و غشاهاي سنتز شده با استفاده از روش‌هاي متفاوتي مانند XRD، PSA، SEM، تراوش تبخيري، اندازه‌گيري تخلخل و تراوايي و غيره مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج به دست آمده از تحقيق گوياي قابليت ساخت پايه‌ي سراميكي متناسب با نانو بلورهاي زئوليتي نوع NaA، NaX، LTT و H-SOD سنتز شده با ابعاد 50 تا 500 نانومتر بوده است. 4 نوع غشاي زئوليتي متناسب با بذرهاي يادشده طيف گسترده‌اي از اندازه حفرات زئوليتي از 8/2 تا 4/7 آنگستروم را به گونه‌اي پوشش داد تا بهينه‌ترين نتايج براي انديس تراوش تبخيري حلال‌هاي مختلف آلي مانند متانول، اتانول، 2-پروپانول و دماز در تست ناپيوسته، از 3000 تا 8000 حاصل شد. بهترين غشا به لحاظ ضريب عملكرد تراوش تبخيري LTT و بالاترين ضريب جداسازي در حدود 15000 مربوط به غشاي H-SOD بوده است. واژه‌هاي كليدي: دماز، غشاي زئوليتي، نانو بلور زئوليتي، پيشرانه‌ي مايع، آب‌گيري

186685

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر منصور كاظمي مقدم

جداسازي

دكتر تورج محمدي - دكتر شهرام قنبري پاكدهي