تدوين سند راهبردي و اولويت بندي استراتژي ها با استفاده از روش هاي تاپسيس فازي و QSPM (مورد مطالعه: شركت واحد اتوبوسراني تهران)

كارشناسي ارشد

چكيده: فرايند مديريت استراتژيك به تصميماتي منجر مي شود كه نتايج مهم و بلند مدتي به بار خواهد آورد. امروزه مسايل و مشكلات حمل و نقل از قبيل آلودگي هاي زيست محيطي، كاهش منابع انرژي، افزايش خسارت هاي مادي و معنوي ناشي از تصادفات، روند رشد سريع تقاضاي حمل و نقل به ويژه در ساعات اوج به يك مشكل جدي تبديل شده است. شركت واحد اتوبوسراني تهران به عنوان آخرين لايه مديريت شبكه حمل و نقل غير ريلي و درون شهري تهران مي باشد كه باتوجه به اهميت و جايگاه اين شركت در جابجايي مسافر در شهر تهران، ضرورت وجود برنامه ريزي استراتژيك را در اين سازمان دو چندان مي نمايد. دراين تحقيق ابتدا نقاط قوت و ضعف داخلي، فرصت ها و تهديدات محيطي و استراتژي هايي در قالب ماتريس SWOT شناسايي شدند. در ادامه استراتژي هاي تعريف شده با دو روش تاپسيس فازي و QSPM رتبه بندي گرديدند. ماتريس برنامه ريزي استراتژيك كمي از روشهاي كارا و قديمي است كه براي اولويت بندي استراتژي هاي سازماني به كار مي رود و از طرف ديگر تاپسيس فازي نيز از روشهاي جديد است كه پژوهشگران و استراتژيست ها به جهت توانايي بيشتر در بهره گيري از نظرات خبرگان اخيرا از آن استفاده مي نمايند. پژوهش حاضر تلاش مي كند تا يك رويكرد تلفيقي براي تدوين و اولويت بندي استراتژي ها ارايه نمايد. براي رتبه بندي استراتژي ها با روش تاپسيس فازي، فاكتورهاي كليدي موفقيت به عنوان معيارهايي بكار گرفته شد. در انتها نيز دو روش تاپسيس فازي و QSPM با استفاده از روش تحليل سلسله مراتبي AHP مقايسه گرديدند. در اين مرحله دو روش مذكور به عنوان گزينه و اهداف كلان به حكم معيارهايي در نظر گرفته شد. نتايج حاصل از مقايسه دو روش بيان گر اين نكته است كه روش تاپسيس فازي با توجه به وضعيت كنوني شركت نسبت به روش ماتريس برنامه ريزي كمي، برتري داشته و براي سازمان مناسب تر مي باشد. واژگان كليدي: برنامه ريزي استراتژيك- ماتريس SWOT - ماتريس برنامه‌ريزي استراتژيك كمّي QSPM-روش تاپسيس فازي-روش AHP

186750

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر ميرسامان پيشوايي - دكترروزبه قوسي

مديرت اجرايي - استراتژيك

دكتر محمد محمدپور عمران