مسيريابي سرويس مدارس با درنظرگيري ناوگان ناهمگن و محدوديت پنجره زماني

چكيده سفرهاي درون‏شهري، اهداف و ابعاد مختلفي دارد كه يكي از گسترده‏ترين و مهمترين آنها، سفرهايي با اهداف آموزشي مي‏باشد كه قسمت اعظم آن توسط دانش‏آموزان مدارس انجام‏مي‏گيرد.از اين رو چگونگي مديريت و برنامه‏ريزي سفرهاي تحصيلي دانش‏آموزان، در ‏جهت نظام‏مندكردن هزينه‏هاي دريافتي و همچنين افزايش مطلوبيت براي آناناهميت مي‏يابد.همواره تقاضاهاي بسياري از دانش‏آموزان جهت انجام سفرهاي تحصيلي در قالب سرويس مدارس پاسخ‏دهي مي‏شود. اين پاسخ‏دهي در كلان‏شهري مانند تهران، بدون به‏كارگيري دانش فني و نگاه كارشناسي و صرفاً با قضاوت‏هاي شخصي و براساس سعي و خطا انجام مي‏گيرد. بدين جهت براي برطرف كردن ضعف موجود و پاسخ‏دهي مهندسي نسبت به تقاضاها، استفاده از مدل‏هاي مسيريابي سرويس مدارس با هدف حداكثرسازي منافع دانش‏آموزان مطرح مي‏شود. در اين تحقيق پس از بررسي انواع مسئله مسيريابي وسيله‏نقليه و همچنين بررسي مسئله مسيريابي اتوبوس مدرسه، مدل پيشنهادي در قالب تركيبي از مدل‏هاي مسيريابي باز، مسيريابي با ناوگان ناهمگن و مسيريابي با محدوديت پنجره‏زماني طراحي‏شده‏است. در تابع هدف مدل، بيشينه‏سازي منافع دانش‏آموزان از طريق كمينه‏سازي مجموع هزينه‏هاي پرداختي و هزينه‏هاي جريمه‏اي زماني پياده‏سازي مي‏گردد. با توجه به NP-Hard بودن ماهيت مسائل مسيريابي وسايل‏نقليه، براي حل مسئله الگوريتمي ابتكاري طراحي‏شد. به‏منظور اعتبارسنجي روش‏حل، الگوريتم پيشنهادي بر روي مسائل نمونه‏اي مختلفي تست، و پس از ارزيابي مثبت عملكرد آن، براي حل مسئله‏اي با شرايط واقعي به‏كارگرفته‏شد.با توجه به شرايط مسئله، حل آن در قالب سه سناريوي مختلف انجام‏شد كه نتايج آن نشان مي‏دهد كه به‏كارگيري مدل پيشنهادي مي‏تواند نقش قابل ملاحظه‎‏اي در كاهش شاخص‏هاي هزينه، زمان‏سفر و مجموع مسافت پيموده‏شده داشته‏‏باشد. واژه‌هاي كليدي:مسيريابي، ناوگان ناهمگن،پنجره زماني،الگوريتم ابتكاري

187629

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي برنامه‌ريزي حمل‌ونقل

دكتر عبدالرضا شيخ الاسلامي