بررسي عملكرد بتن تعميري خود تراكم بر اساس خوردگي آرماتور و جذب آب

كارشناسي ارشد

چكيده در گذشته عموما" مبناي پذيرش بتن بدون توجه به دوام آن فقط ميزان مقاومت آن بوده درصورتيكه افزايش روز افزون هزينه تعميرات و احداث مجدد سازه¬هاي تخريب شده بخش عمده¬اي از بودجه پروژه¬هاي عمراني را به خود اختصاص مي¬دهد . اين مهم مهندسان را مجبور مي¬كند كه دوام بتن هاي توليدي را جدي بگيرند. در خاورميانه و بويژه در سواحل خليج فارس نيز شرايط گرم آب و هوايي ، دريا و وجود نمك در آبهاي زير¬زميني مشكل خوردگي را افزايش داده است، در حال حاضر استفاده از بتن خود تراكم به عنوان يكي از مصالح نوين در دنيا مطرح و با پيشرفت هاي روزافزوني همراه است و تحقيقات زيادي در دنيا برروي خواص دوام اين بتن در حال انجام است . در اين تحقيق دوام بتن خود تراكم به عنوان مصالح تعميري مورد ارزيابي قرار مي¬گيرد. يك نوع بتن معمولي و 7 نوع بتن خود تراكم با تركيبات متفاوت شامل پودرسنگ آهك ، ميكروسيليس ، لاتكس استايرن بوتادين و الياف پلي پروپيلن ساخته شده و علاوه بر انجام آزمايشات رئولوژي ، آزمايشهاي مقاومت فشاري، نفوذ يون كلر ، خوردگي ميكروپيل ، خوردگي ماكروپيل ، جذب آب حجمي ، جذب آب موئينه و مقاومت الكتريكي بر روي كليه نمونه¬ها انجام شد. نتايج نشان مي دهد كه بتن خود تراكم حاوي ميكروسيليس و لاتكس استايرن بوتادين كمترين ميزان نفوذ يون كلريد و خوردگي ميلگرد را دارد. همچنين اين بتن بهترين عملكرد را در آزمايش جذب آب حجمي و جذب آب موئينه نشان داده است . واژه‌هاي كليدي: بتن خود تراكم ، دوام ، خوردگي ، تعمير.

187845

دانشگاه علم و صنعت ايران

عمران گرايش مهندسي و مديريت ساخت

دكتر پرويز قدوسي