طراحي مجموعه مسكوني در محله عودلاجان جهت ارتقاي سطح تعاملات اجتماعي، به كمك روش چيدمان فضا

كارشناسي ارشد

چكيده امروزه يكي از معضلات مهم براي كلان شهرهاي بزرگ، فرسودگي تدريجي بافت مي باشد. افزايش روزافزون اين روند، باعث بروز ناهنجاري هاي اجتماعي فرهنگي در محله، منطقه و در شهر مي شود. از اين رو در اين پژوهش به بررسي روند بهسازي و نوسازي بافت فرسوده پرداخت شد تا علاوه بر بهبود وضع كالبدي بافت، بر افزايش تعاملات اجتماعي و همبستگي ميان مخاطب و بافت رابطه موثر برقرار سازد. يكي از نواحي داراي ارزش تاريخي و فرهنگي در تهران، محله قديمي عودلاجان مي باشد،كه امروزه به دليل فرسودگي براي ساكنان خود مشكل ساز بوده و آنها را در ادامه سكونت در محله دچار مشكل كرده است. با توجه به ارزش و حساسيت موجود در بافت فرسوده، نحوه برخورد با اين بافت، داراي اهميت شاياني مي¬باشد و براي جلوگيري از اشتباه هاي فردي و انساني در اين پژوهشتلاش شد تا با استفاده از ابزارهاي كارامد بررسي لازم روي موقعيت محله عودلاجان انجام شود و نتايج كاربردي ارائه شود. لذا، در اين پژوهش از روش تحليلي SWOTبراي بررسي نقاط قوت و ضعف ، فرصتها و تهديدها استفاده شد و با توزيع پرسشنامه داده هاي مربوطه از ساكنان گردآوري و با روشهاي آماري تجزيه و تحليل انجام شد.همچنين با استفاده از روش شبيه سازي چيدمان فضاSpace Syntax، تحليل موقعيت و تعاملات انجام شده و در آخر، مناسب ترين تحليل آن ايده پردازي و منجر به طراحي نهايي شد تا بتواند اهداف اجتماعي و بهسازي فضا را ممكن سازد. كليد واژگان:محله عودلاجان ، تعاملات اجتماعي ، توسعه دروني ، چيدمان فضا .

188091

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندس عباس آذري

مسكن

دكتر احمد اخلاصي - دكتر مهدي خاكزند