جداسازي يون سرب از محيط آبي توسط غشاي مايع تثبيت شده

كارشناسي ارشد

در حال حاضر جداسازي اجزاي شيميايي توسط فرآيندهاي غشايي، به دليل كارايي بالا و آلودگي¬هاي كم نسبت به روش¬هاي مرسوم و سنتي حجم وسيعي از پژوهش¬هاي علمي را در زمينه¬ي جداسازي به خود اختصاص داده¬است و اميد آن مي¬رود كه در آينده¬اي نه چندان دور جايگزين بسياري از تاسيسات جداسازي نظير پالايشگاه¬ها و پتروشيمي¬ها گردد. در بين انواع غشا، غشاهاي مايع نسبت به غشاهاي جامد مزايايي از جمله ضريب نفوذ بيشتر اجزا در آن¬ها و در نتيجه سرعت انتقال جرم بيشتري را از خود نشان مي¬دهند. البته غشاهاي مايع به دليل عدم پايداري مناسب ، تاكنون به صورت گسترده در صنعت مورد استفاده قرار نگرفته¬اند. در اين پژوهش جداسازي يون سرب از محيط آبي توسط غشاي مايع تثبيت¬شده مورد بررسي قرار گرفته است و سعي شده كه از حلال و حامل مناسب در جهت ارتقاي پايداري و عملكرد غشا استفاده گردد. همچنين پارامترهاي موثر بر اين جداسازي نظير غلظت حامل، pH اوليه¬ي فاز خوراك، غلظت اسيد در فاز دريافت¬كننده و سرعت همزن مورد بررسي قرار گرفته¬است. در اين پژوهش از زايلن بعنوان حلال آالي، از دپا به عنوان حامل آنيوني و از محلول هيدروكلريك اسيد بعنوان فاز آبي پذيرنده استفاده گرديد. نقطه¬ي بهينه¬ي جداسازي در شرايطي كه غلظت حجمي حامل در فاز غشا برابر 20 درصد ، فاز پذيرنده محلول 1/0 مولار هيدروكلريك اسيد، سرعت همزن 350 دور بر دقيقه و pH اوليه¬ي فاز خوراك برابر 5/4 بود حاصل گرديد و در اين شرايط براي درصد جداسازي و همچنين متوسط فلاكس انتقال جرم يون سرب(II) در مدت 6 ساعت فرآيند به ترتيب مقادير 85/24 و 3/97e-6mol/m2.s حاصل گرديد.

188803

دانشگاه علم و صنعت ايران

فرآيندهاي جداسازي

دكتر احمد رهبر