طرح حيات بخشي به گورستان تاريخي ظهيرالدوله به عنوان منظر فرهنگي

كارشناسي ارشد

چكيده: در فرهنگ رايج ايراني مردگان همواره محترم شمرده شده¬اند و از ديرباز رسوم بسياري در ارتباط با مرگ شكل دهنده به فرهنگ ايراني بوده است. از استودان¬هاي دوره مادها تا گورستان¬هاي اسلامي، فرهنگ ايراني همواره سعي در تكريم و يادآوري زندگي پس از مرگ داشته است. در كنار گورستان¬ها، آرامگاه¬هاي مشاهير و اشخاص مهم جامعه نيز به شكل ويژه اي مورد توجه قرار گرفته است. اهميت مجموعه¬هاي آرامگاهي به حدي بوده است كه عملكردي در حد يك ارسن شهري را از خود نشان مي-داده‌اند. اين مجموعه¬هاي آرامگاهي كه عموما محل دفن اشخاص مهم بوده اند، با ورود مردم با هدف زيارت، بعدها به مراكزي براي تجمعات انساني تبديل شده و باعث تقويت حيات اجتماعي منطقه مي شدند. مجموعه آرامگاهي ظهيرالدوله نيز كه در شمال شهر تهران قرار دارد، محل دفن بسياري از بزرگان فرهنگ و هنر ايران است و اين قابليت را دارد كه به عنوان يك منظر فرهنگي در شهر تهران مورد بهره برداري قرار گيرد، اما با اين وجود به دليل كم توجهي به آن مهجور باقي مانده و از ظرفيت¬هاي فضايي آن در حد قابل قبولي بهره برداري نمي¬شود. اين پژوهش تلاش دارد تا با باززنده سازي فضاي اين گورستان در جهت حيات‌بخشي به فضاي آن عمل كند. اين پژوهش كيفي به شيوه مطالعه منابع كتابخانه¬اي و مطالعات ميداني با اين فرضيه كه حس تعلق به فضا در حيات¬بخشي به مجموعه موثر است، انجام مي¬شود و در نهايت به اين نتيجه مي رسد كه هويت بخشي به فضا باعث تقويت حس تعلق به فضا و در نتيجه افزايش حضور مخاطبين در مجموعه مي¬شود. واژه‌هاي كليدي: گورستان تاريخي ،منظر فرهنگي، حس تعلق ، هويت ،ظهيرالدوله ، حيات بخشي

188889

دانشگاه علم و صنعت ايران

آموزشي فرهنگي

دكتر محسن فيضي - دكتر عباس يزدانفر