جداسازي يك آمينواسيد با استفاده از پليمرهاي مولكول‌نگاري‌ شده

كارشناسي ارشد

چكيده مولكول¬نگاري يكي از روش¬هاي نوين براي جداسازي انتخابي مواد مختلف مي¬باشد. اين‌روش به دليل حساسيت زياد مولكول¬هاي زيستي به تغيير شرايط، مانند دماهاي بالا و يا استفاده از حلال¬هاي مختلف در زمينه¬ي جداسازي اين مولكول¬¬ها بسيار مورد توجه قرار گرفته است. به دليل اهميت ليزين، به¬عنوان يك اسيد آمينه¬ي ضروري، در رژيم غذايي و اهميت بهبود شرايط جداسازي يا كاربردي كردن روش¬هاي جديدي مانند مولكول¬نگاري براي جداسازي، هم¬چنين تعداد كم تحقيقات آزمايشگاهي انجام شده در زمينه¬ي مولكول¬نگاري آمينواسيدها، عدم وجود پژوهش در مورد مولكول¬نگاري ليزين بر هيدروژل¬ها و هم-چنين مقايسه¬ي نتايج به ¬دست آمده با پژوهشي كه در زمينه¬ي مولكول¬نگاري ليزين اما به روش توده¬اي انجام شده بود در اين پايان‌نامه جداسازي ليزين به روش مولكول¬نگاري بر هيدروژل¬ها مورد بررسي قرار گرفت و عوامل مختلف مانند منومر عاملي و ميزان آن، ميزان درصد اتصال¬دهنده¬ي عرضي، pH مرحله¬ي بازجذب و انواع حلال¬ها بهينه¬سازي شد. با توجه به آزمايش¬هاي انجام شده و يهينه¬سازي¬هاي مذكور، هيدروژل بهينه داراي درصد اتصال¬دهنده¬ي عرضي 15 و مقدار منومر كل 25/6 بود و بهترين عمل جذب در 8/7=pH رخ داد. در مرحله¬ي بازجذب ليزين، نتايج بسيار خوبي حاصل شد.ميزان بازيابي ليزين در اين مرحله تا 98% مي-رسيد. اما در مرحله¬ي رهايش نتايج با كاستي¬هايي روبرو هستند كه هم¬چنان نياز به تحقيقات بيشتر در اين زمينه دارد. اين كاستي¬ها هم مي¬توانند ناشي از فرآيند سنتز هيدروژل و ساختار پليمري شكل گرفته باشد، هم ناشي از عدم استفاده از حلال مناسب براي استخراج ليزين ار مكان¬هاي پيوندي. رفع اين كاستي¬ها در مرحله¬ي رهايش مي¬تواند هدف مناسبي براي پژوهش¬هاي آينده باشد. واژه‌هاي كليدي: مولكول¬نگاري، هيدروژل، ليزين، آناليز چينارد، آمينواسيد.

189066

دانشگاه علم و صنعت ايران

بيوتكنولوژي

دكتر فرشته نعيم‌پور