عنوان
ارزيابي عملكرد لرزه اي سازه هاي مركزگراي مجهز به سيستم مهاربندي كمانش ناپذير با آلياژ حافظه دار شكلي
نويسنده اصلي
حامد حمزه
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
مبناي اصلي طراحي سازه‌هاي امروزي استفاده از ظرفيت غيرخطي مصالح براي مقابله با نيروي زلزله است. اگرچه اين مسئله باعث كاهش وزن سازه و اقتصادي‌تر شدن طراحي مي‌شود اما بخصوص در زلزله‌هاي بزرگ، ورود سازه به ناحيه غيرخطي موجب كاهش مقاومت و ايجاد جابجايي‌هاي بزرگ در آن شده كه پس از زمين‌لرزه برگشت‌پذير نيست.
سيستم‌هاي مركزگرا ازجمله جديدترين سيستم‌هايي هستند كه به كمك سازوكار خاص مي‌توانند سازه را به وضعيت اوليه خود بعد از زلزله برگردانند. در اين پژوهش يكي از جديدترين اين سيستم‌ها موسوم به مهاربند كمانش ناپذير مركزگرا معرفي شد. اين مهاربند همزمان، هر دو ويژگي جذب انرژي بالا كه مختص مهاربند كمانش ناپذير بوده و حذف كرنش ماندگار در تغيير مكان‌هاي بزرگ را با حضور آلياژ هوشمند داراست. ضمن آنكه نسبت به مهاربندهاي مشابه قابليت اجراي ساده‌تري دارد.
در تحقيق حاضر اين مهاربند به كمك برنامه OpenSees مدل‌سازي شد و پس از صحت سنجي با نتايج آزمايشگاهي، عوامل مؤثر بر عملكرد مركزگرايي آن معرفي و بررسي شد. در مرحله بعدي يك سازه با كاربري مسكوني و خطرپذيري نسبي زياد و با فرض خاك نوع II با اين مهاربند طراحي و مدل‌سازي و ظرفيت شكل‌پذيري تحت بررسي قرار گرفت. مجموعاً در كل مراحل، تعداد 40 مدل در برنامه ساخته و تحليل شد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه نسبت سطح مقطع آلياژ هوشمند به سطح مقطع هسته فولادي كمانش تاب بيشترين تأثير را در رفتار مهاربند داشته و نسبت Asma/Abrb=5 مناسب¬ترين عملكرد را دارد. همچنين شكل‌پذيري اين سيستم در تمامي حالت‌ها نسبت به سيستم‌هاي متداول بيش‌تر بوده و در صورت طراحي مناسب، مهاربند عملكرد مناسبي ازنظر جذب انرژي و حذف جابجايي پلاستيك خواهد داشت.
واژه‌هاي كليدي: سيستم مركزگرا، كرنش ماندگار، آلياژ حافظه‌دار شكلي، مهاربند كمانش تاب
شماره ركورد
189094
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
زلزله
استاد راهنما
وحيد بروجرديان