طراحي شهري خيابان با تاكيد بر ريخت و منظر (نمونه موردكاوي : خيابان امام خميني شهر گرگان)

كارشناسي ارشد

چكيده خيابان نه تنها به عنوان يك شريان ارتباطي، بلكه به عنوان يكي از عناصر اصلي ساخت فضاهاي شهري و به واسطه نقشي كه در ارتباطات كالبدي، فضايي، اجتماعي و فرهنگي شهر ايفا مي‌كند، اهميت مي‌يابد . در دوره معاصر ايران، خيابان‌ها، فاقد يك دكترين منظرين و هويتي هستند و رويكردهاي ساماندهي خيابان در اين دوره، تزييني و جزء نگر است.در اين بين خيابان تنها جداره آن نيست كه بتواند مستقل از فضا بررسي شود.امروزه يكي از مهمترين معظلات طراحي شهري اغتشاشات بصري در منظر عمومي خيابان هاست. انواع ساخت و سازهاي حاشيه كه بدون توجه به زمينه و كاملا خود محور و انتفاعي شكل مي‌گيرند و انواع الحاقات به اين بدنه‌ها، آخرين گام را به سوي انهدام چهره شهري برداشته است و چهره عمومي شهرهاي مان را بي‌تناسب، آشفته بدل كرده است. در اين پژوهش براي تهيه الگوي مناسب طراحي ابتدا گذري بر مفهوم طراحي شهري ، خيابان ، منظر و ريخت پرداخته و در همين راستا پس از جمع آوري اطالاعات با شيوه هاي توصيفي – تحليلي و تطبيقي به درك روابط بين داده ها و استنتاج منطقي اذعان مي شود . خيابان امام خميني شهر گرگان جزء اولين خيابان‌هاي شهر مي‌باشد كه در بافت تاريخي شهر واقع شده است و از عناصر اصلي ساختار شهر محسوب مي‌شود و با نابساماني‌هايي در حوزه‌هاي مختلف مواجه است . انتظار مي رود طراحي اين محور با رويكردهاي ريختي و منظري خيابان به انسجام سيماي كلي خيابان منجر شود و در نتيجه ي آن موجب حفظ هويت تاريخي – اجتماعي خيابان شود . كلمات كليدي : خيابان ، منظر ، هويت

189215

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي شهري

دكتر مصطفي بهزادفر