مكانيزمي براي كاهش مصرف انرژي در وسايل متحرك بوسيله اشتراكگذاري منابع

كارشناسي ارشد

چكيده محدوديت انرژي يكي از مهمترين چالشها در زمينه رايانش متحرك ميباشد، زيرا باطري تنها منبعي است كه بدون استفاده از يك تامينكننده خارجي قابل تجديد نيست. از اين رو روشهاي مختلفي به منظور كاهش مصرف آن مطرح شده است كه كاهش بار محاسبات و تطبيق كيفيت استفاده از زمره اين روشها ميباشند. اما بايد توجه داشت كه ميزان مصرف انرژي در يك وسيله متحرك به ميزان مصرف انرژي منابع فعال آن بستگي دارد. منابع مختلفي كه بر روي وسايل متحرك قرار ميگيرند از نظر ميزان مصرف انرژي با هم تفاوت دارند. از اين رو ميتوان در مجموعهاي از وسايل متحرك كه نياز به يك منبع پرمصرف دارند، اين منبع را توسط يك ارتباط شبكهاي كم مصرف به اشتراك گذاشت. با استفاده از اين اشتراكگذاري، ميتوان مصرف زياد انرژي منبع را به مجموعه محدودي از وسايل متحرك محدود نمود و ميزان كلي مصرف انرژي را در يك مجموعه بزرگ از وسايل متحرك كاهش داد. اما تامين اين هدف با توجه به تحرك بالاي وسايل، در شبكههاي موردي در وسايل متحرك به خوبي امكانپذير نميباشد. بنابراين براي تامين اين هدف از مدلي با نام شبكههاي تاخيرپذير استفاده شده است كه بر مبناي انتشار اپيدمي پيغامها توسط وسايل متحرك نزديك به هم عمل ميكند. در اين پاياننامه با استفاده از اشتراك¬گذاري يك منبع پرهزينه توسط يك زيرساخت ارتباطي كم هزينه در مدل شبكه¬هاي تاخيرپذير، سعي شده است كه متوسط مصرف انرژي براي گره¬هاي متحرك كاهش يابد. همچنين با بكارگيري تحليل رياضي اپيدمي براي شبكههاي تاخيرپذير، ميزان كاهش مصرف انرژي بوسيله اشتراكگذاري منابع تقريب زده شده است. شبيهسازي عملكرد سيستم، صحت نتايج تحليل رياضي را مورد تاييد قرار ميدهد و ميزان مصرف انرژي، با توجه به پارامترهاي انتخاب شده، در حدود 15% كاهش مييابد. واژههاي كليدي: رايانش متحرك، كاهش مصرف انرژي، اشتراكگذاري منابع، شبكههاي تاخيرپذير.

189384

دانشگاه علم و صنعت ايران

نرم افزار

دكتر محسن شريفي