تشخيص خرابي توسط ويولت در سازه ي غيرمتمركز شده

كارشناسي ارشد

در سه دهه ي اخير و همزمان با افزايش ارتفاع سازه ها، تلاش هاي زيادي در خصوص استفاده از سيستم هاي محافظ سازه اي، به منظور كاهش اثرات خطرات محيطي از قبيل زلزله ها و بادهاي شديد بر سازه هاي مهندسي عمران صورت گرفته است و انواع روش هاي كنترلي به اين منظور توسعه يافته اند. در عمل بيشتر روش هاي كنترلي پيشنهاد شده به صورت متمركز انجام مي شوند ؛ در روش كنترل متمركز نه تنها انتقال دادن حجم زياد داده بين سنسورها و كنترلگرهاي مركزي سخت است؛ بلكه طراحي راهبرد كنترل متمركز براي سازه هاي بزرگ دشوار است ( به دليل پيچيدگي محاسبات و سخت افزارها). علاوه بر اين سيستم كنترل متمركز به شكست سيستم، بسيار حساس است. براي غلبه بر اين دشواري‌ها، راهبرد كنترل غيرمتمركز به منظور بهبود دادن عملكردهاي سيستم كنترلي پيشنهاد شده است. در روش كنترل غيرمتمركز ، سيستم كنترل بزرگ به زيرسيستم هايي تقسيم مي شود، هر زيرسيستم داراي يك يا تعدادي كنترلگر است. كنترل غيرمتمركز، ترافيك كانال ارتباطي را كاهش مي دهد، نرخ‌هاي نمونه برداري را بالاتر مي آورد و زمان پاسخ را كاهش ميدهد. در اين تحقيق نيروي زلزله به سازه هاي مورد آزمون وارد شده و پاسخ آنها در هنگام استفاده از كنترل متمركز و انواع مختلف كنترل هاي غيرمتمركز (داراي يك همپوشاني و داراي چند همپوشاني) مقايسه شده است، سپس با فرض ايجاد خرابي در طبقاتي از سازه (خرابي به صورت خطي و متناظر با كاهش سختي در نظر گرفته شده است) از تبديل ويولت براي تشخيص و آشكار سازي آن استفاده شده است.

189600

دانشگاه علم و صنعت ايران

زلزله

دكتر فريدون اميني