عنوان
برنامه‌ريزي براي ايجاد زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل معلولين در ايران
نويسنده اصلي
سهيل صادقي فر
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
معلولان بخشي از جامعه هستند كه به دليل داشتن ناتواني¬هايي عموماً حركتي، قادر به انجام امور روزانه خود همانند ديگر افراد جامعه نيستند. در ايران علاوه بر معلوليني كه بنا بر عوامل ژنتيكي،محيطي و يا سوانح معلول شده¬اند قشر ديگري با محدوديت¬هاي مشابه وجود دارند كه جانبازان گران قدر هستند. هدف اين مطالعه ابتدا تعيين مشكلات اصلي معلولان در جابه‌جايي با وسايل حمل‌ونقل عمومي و همچنين يافتن راهكارهاي رفع اين مشكلات و ارائه برنامه براي ايجاد زيرساخت‌هاي لازم است.
براي اين مهم دو راهكار مورد استفاده قرارگرفته است كه در راهكار اول با استفاده از يك پرسشنامه كه بر اساس داده‌هاي به دست آمده از خود معلولان طراحي شده است به رتبه‌بندي مشكلات معلولين در حمل‌ونقل عمومي پرداخته شده است و در راهكار بعدي كه به عنوان تكميل‌كننده‌ي مطالعه مورد استفاده قرارگرفته است، با كمك نظرات نخبگان حمل‌ونقل و خدمات شهري و با استفاده از روش AHP اصول ارائه‌يك برنامه براي ايجاد زيرساحت هاي لازم براي حمل‌ونقل معلولين به دست مي‌آيد.
در نهايت مشخص مي‌شود كه در بخش رتبه‌بندي مشكلات معلولين نبود زيرساخت‌هاي اوليه مثل علائم هشداردهنده، دسترسي به ايستگاه‌هاي اتوبوس و مترو، عدم پوشش كامل شهر توسط مدهاي حمل‌ونقل عمومي بهينه براي معلولين و نامناسب بودن اتوبوس‌ها از مهم‌ترين مشكلات حمل‌ونقل عمومي در ديد معلولان هستند و در بخش ارائه برنامه براي انجام هرچه بهتر تمامي اقدامات لازم دو برنامه‌ي كوتاه مدت و بلندمدت براي بهينه‌سازي و ايجاد زيرساخت‌هاي لازم براي حمل‌ونقل معلولين پيشنهادشده است.
اميد است نتايج اين پژوهش در برنامه‌ريزي‌هاي آينده شهري و ملي ايران براي ايجاد زيرساخت‌هاي لازم براي حمل‌ونقل معلولين و رفع اشكالات فعلي مورد استفاده قرار گيرد.
شماره ركورد
189633
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
راه و ترابري
استاد راهنما
دكتر علي منصور خاكي