طراحي مسكن با توجه به الگوي انعطاف پذيري در خانه هاي زنجان

كارشناسي ارشد

چكيده گسترش الگوهاي نوين سكونت در زنجان به تداخل الگوهاي فرهنگي و ما به ازاي كالبدي آن در جهت ايفاي نقش به عنوان زيستگاهي ايده آل براي انسان امروز منجر گشته است.نياز به انعطاف پذيري در فضاي مسكوني به دليل تنوع نياز كاربر در گذر زمان امري مهم به شمار ميرود .لذا تلاش محقق بر اين بوده كه با بررسي دو بعد عملكردي و اقليمي مسكن سنتي شهر زنجان به مولفه هايي دست يابد كه ارتباط مستقيم بر انعطاف پذيري و يا عدم انعطاف پذيري يك فضا دارد و سير تاريخي آن را بررسي نمايد. در ادامه ميتوان به اين دست آورد رسيد كه در مسكن سنتي زنجان مسكني انعطاف پذيرو متغير در طول زمان با ارايه راهكار هاي گوناگون براي مولفه هاي يافت شده بوده است. براي دستيابي به اهداف پروژه با روش تحقيق تركيبي كمي و كيفي با برداشت خانه هاي سنتي تا امروزي زنجان و نيز با مطالعات مردم شناسانه از طريق مصاحبه به منظور درك شيوه ي زندگي در هر دوره، به شناخت نسبتاً كافي از سير تحول الگوي خانه و شيوه ي زندگي متناسب با آن رسيده و در نهايت به تأثير متقابل آنها بر هم پرداخته مي شود، خانه هاي منتخب براي تحقيق معرفي و تحليل شده و پس از بررسي مقايسه و تحليل ويژگي هاي آنها الگوهاي و ويژگي هاي انعطاف پذيري در اين منطقه در سه سطح محله،قطعه تفكيكي وعناصر معماري ارائه شده است. در نهايت نيز تلاش شده است با توجه به الگوي انعطاف پذير كه پاسخگوي نيازهاي مردم اين منطقه در گذر زمان باشد به طراحي پرداخته شود . كلمات كليدي : انعطاف پذيري ، روش زندگي ، الگوي مسكن، سير تحول ، زنجان

189865

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سعيد نوروزيان ملكي

مهندسي معماري

دكتر سيد عباس يزدانفر - دكتر سيد باقر حسيني