طراحى بافت تاريخى با رويكرد گردشگرى

كارشناسي ارشد

ضعف شناخت از ويژگي بافتهاي با ارزش تاريخي و عناصر مرتبط، موجب مي شود كه راهكارهاي برنامه سازي و طراحي مربوط به اين نوع حوزه هاي شهري از پاسخ دهندگي لـازم برخوردار نباشند. به عبارت ديگر، طراحي بافت تاريخي، آنگونه بهتر، عامل و ابزار توسعه محلي و حتي مالي باشد موضوع مهمي است كه در كشور ايران از مطلوبيت توجه برخوردار نيست. بنابراين، هدف اين پژوهش، پرداختن به آفريندگاري مناسبي است كه بتوان با طراحي درست بافته هاي تاريخي به توسعه محلي، منطقه اي هاي مكم كرد. رويكرد كلي روش پژوهش آميخته بوده و از شيوه مختلط مشاهده و مصاحبه و مطالعه اي براي جمع آوري داده ها و تحليل اطلاعات و راهكاريابي استفاده شده است. در ايران شهرهاي بزرگي همانند اصفهان قرار دارند كه ساختاري با منار و سازه هاي با ارزش تاريخي آن به مشابه سرمايه هاي ملّي عمل مي كنند. اين سرمايه هاي ملي مي توانند در صنعت گردشگري به كار گرفته شوند. مواردي كه در جريان چنين سرمايه گذاري بكار گيرند بسيارند. محله جلفاي اصفهان از موردهاي برجسته در اين زمينه است. پژوهش پيش رو با هدف ياد شده فرآيند خاصي از طراحي را به كار گرفته است تا بتوان از طريق بدست آوردن راهكارهاي درست به نتايج بهينه رسيد. با تكيه بر اين فرآيند، كه از آموزه ها كلاس هاي طراحي شهري گروه شهرسازي دانشگاه علم و صنعت ايران است، و با رويكرد رونق اقتصادي مبتني بر گردشگري، محله جلفاي اصفهان بيشتر مورد كاري و قرار گرفت. يافته هاي طي روز طراحي در محله جلفا، آنگونه كه در فصل پنجم اين نوشتار آمده است جزئيات خاصي از راهبردها، سياست ها، راهنماها، گزينه ها و سناريو طراحي عرضه نموده است كه كاربرد آن مي تواند زمينه خوبي براي تجربيات مشابه باشد.

189982

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي شهري

دكتر مصطفي بهزاد فر