تحليل رفتاري رانندگان در تقابل با عابرين پياده در خطوط عابر بدون چراغ راهنمايي

كارشناسي ارشد

فرهنگ ملتها به اقتضاي جغرافيايشان متفاوت است و فرهنگ ترافيكي و رانندگي نيز از اين قاعده مستثنا نيست. رانندگان وسايل نقليه در هنگام رانندگي ممكن است رفتارهاي متفاوتي را هنگام مواجهه با عابرين پياده از خود بروز دهند. شناخت دقيق و كافي اين رفتارها و عوامل تاثيرگذار بر آن ميتواند كمك شاياني به بهبود جريان ترافيك و افزايش ايمني عابرين كند. در پژوهش حاضر در راستاي شناخت رفتار رانندگان در هنگام مواجهه با عابرين پياده در خطوط عابر بدون چراغ راهنمايي و عوامل موثر بر آن اقدام به جمع آوري اطلاعات از مسير مورد نظر گرديد. جهت برداشت اطلاعات ميداني از دو دوربين فيلمبرداري، يكي در حاشيه ي مسير و ديگري در نقطه اي مسلط بر خط عابر پياده استفاده گرديد. پس از فيلم برداري و استخراج داده ها از فيلم هاي ويدئويي اقدام به مدل سازي رفتار رانندگان از طريق مدل هاي رگرسيون لوجستيك در نرم افزار SPSSگرديد. در پايان با توجه به مدل نهايي، مشاهده گرديد كه پارامترهايي نظير سرعت وسيله ي نقليه، فاصله ي وسيله ي نقليه تا خط عابر در هنگام مواجهه، سن و جنسيت راننده و موقعيت عابر در هنگام مواجهه با وسيله ي نقليه تاثير زيادي بر روي احتمال تسليم رانندگان داشته است. همچنين نتايج پژوهش حاضر نشان مي دهد كه سن عابران، نوع وسيله ي نقليه و ورود عابر به صورت هجومي به مسير، تاثيري در احتمال تسليم رانندگان وسايل نقليه ندارد.

190094

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه و ترابري

دكتر علي منصور خاكي