بررسي آزمايشگاهي رفتار فيلتر ژئوتكستايلي تحت شرايط پمپاژ سيكليك راه‌آهن

كارشناسي ارشد

عدم وجود لايه زيربالاست در خط راه‌آهن سبب تماس مستقيم بالاست و بستر و سايش بستر توسط بالاست مي‌شود. سايش بستر سبب به وجود آمدن ذرات ريز خاك مي‌گردد كه در حضور آب تشكيل دوغاب رسي مي‌دهند. پمپاژ اين دوغاب رسي به درون بالاست سبب به وجود آمدن مشكلات عديده‌اي در اين لايه و خط آهن مي‌شود. يكي از راه‌هاي جلوگيري از پمپاژ گل به درون بالاست استفاده از مصالح پليمري ژئوتكستايل بين بستر و بالاست مي‌باشد. اولين و اصلي‌ترين خرابي ظاهر شده در اين مصالح به هنگام استفاده به عنوان فيلتر بين بالاست و بستر، گرفتگي و انسداد سوراخ‌هاي ژئوتكستايل مي‌باشد. بنابراين سنجش ميزان عمر فيلتر ژئوتكستايلي تحت شرايط مختلف پمپاژ گل، جهت تحليل اقتصادي و كارايي اين مصالح در راه‌آهن از اهميت زيادي برخوردار است. در اين تحقيق به منظور سنجش عملكرد فيلتر ژئوتكستايلي تحت شرايط مختلف پمپاژ گل از دستگاه ابداعي ( شبيه ساز پمپاژ گل درخطوط راه‌آهن) استفاده شد. غلظت دوغاب (نسبت وزنيخاك/آب (، بارمحوري قطار، سرعت حركت قطار و اندازه سوراخ ژئوتكستايل (AOS) به عنوان پارامترهاي موثر بر عمر فيلتر ژئوتكستايلي شناخته شدند و مورد بررسي قرار گرفتند. نسبت دبي دوغاب عبوري از ژئوتكستايل به دبي آب عبوري از ژئوتكستايل (درحالت تميز بودن ژئوتكستايل) به عنوان پارامتر تعيين كننده عمر باقي‌مانده ژئوتكستايل در نظرگرفته شد. نتايج حاصل از آزمايشات نشان مي‌دهد كه با افزايش غلظت دوغاب از1/15 به 1/2 عمر نهايي فيلتر ژئوتكستايلي 6/86 درصدكاهش يافته است . نتيجه بررسي بار محوري‌هاي مختلف در پايان عمر فيلتر ژئوتكستايلي نشان از بي‌اثر بودن اين پارامتر دارد. با كاهش سرعت از 300 به 100 كيلومتر بر ساعت، عمر پاياني فيلتر ژئوتكستايلي 57 درصد كاهش يافته است. همچنين با كاهش اندازه سوراخ ژئوتكستايل از 2/0 به 06/0 ميليمتر عمر نهايي فيلتر ژئوتكستايلي 69% كاهش يافته است.

190108

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي خطوط راه آهن

دكتر مرتضي اسماعيلي