مدل سازي موتور تركشن DC با هدف كنترل لغزش چرخ و ريل در شرايط راه اندازي و شرايط ترمزي

كارشناسي ارشد

مزاياي استفاده از راه ‌آهن، كاهش مصرف سوخت، ايمني بيشتر نسبت به حمل ‌و نقل جادهاي، آلودگي نسبتا كم صوتي، ظرفيت جابه جايي بالا، رفاه بيشتر، هزينه تعمير و نگهداري پايين، صرفه اقتصادي بالا، اتلاف كم انرژي و نيروي اصطكاك كم بين چرخ و ريل است. اگرچه اين اصطكاك كم علاوه بر مزيت باعث لغزش چرخ مي‌شود. يكي از اهداف اصلي طراحان سيستم تركشن، به حداقل رساندن زمان شتاب‌گيري/ترمز قطار است. اندازه لغزش چرخ بر اندازه ضريب چسبندگي بين چرخ و ريل تاثير دارد، بر همين اساس، به‌ منظور به حداقل رساندن زمان شتاب‌گيري/ ترمز قطار مهم است كه بهترين نقطه كار براي دسترسي به حداكثر ضريب چسبندگي پيدا شود. بنابراين به‌منظور دستيابي به ماكزيمم ضريب چسبندگي بين چرخ و ريل، لغزش چرخ بايد در دو حالت شتاب و ترمز كنترل شود. موتورهاي تركشن قطارهاي DC به‌صورت الكتريكي به يكديگر كوپل شده اند، كه اين نكته در راه‌اندازي و ترمز حائز اهميت است. در اين پاياننامه لغزش بين چرخ و ريل در هنگام راه‌اندازي دو موتور كوپل شده بررسي ميشود و انتقال آنها از حالت سري به موازي و استفاده از كنترلر PID به منظور كنترل مقدار لغزش با استفاده از تغيير مقاومت رئوستا و پارامترهاي موتور و تعيين زمان مناسب انتقال از حالت سري به موازي پرداخته ميشود. در زمان ترمز نيز لغزش بين چرخ و ريل در حالت‌هاي ترمز مكانيكي، ترمز ديناميكي و وضعيتي كه دو موتور تركشن كوپل شده از حالت موازي به سري، كه به منظور كاهش سرعت قطار، انتقال مييابند، بررسي و راه‌كاري براي كنترل لغزش ارائه شده است.

190416

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي راه آهن برقي

دكتر سعيد فاضل