مدلسازي ريسك برخورد بين عابر پياده و وسايل نقليه در تقاطع مبتني بر تكنيك تداخل ترافيكي

كارشناسي ارشد

تكنيك تداخل ترافيكي رويكردي مكمل و جايگزين تجزيه و تحليل ايمني تردد بر پايه تاريخچه ثبت تصادفات مي باشد. هدف اين پژوهش مدل سازي ريسك برخورد عابر و خودرو در تقاطع با تكيه بر شاخص هاي تداخل ترافيكي است. با توجه به اينكه ريسك برخورد تركيبي از احتمال برخورد و شدت پيامد ناشي از آن است، نياز به استفاده از شاخص هايي است كه هر دو جنبه را لحاظ كند؛ بدين منظور از ميان شاخص هاي موجود در ادبيات تحقيق از شاخص هاي مطرح TTC و PET استفاده شد. در مطالعات گذشته، براي هر شاخص ارائه شده در زمينه اين تكنيك آستانه اي براي بحراني بودن رويداد تداخلي معرفي شده است اما پژوهشي به تعيين آستانه بحراني رويداد هاي تداخلي با در نظرگيري همزمان چند شاخص تداخلي نپرداخته است. در اين پژوهش جهت انطباق با مطالعه هايدن، تعاملات كاربران به سه خوشه ريسك تداخلات جدي، تداخلات بالقوه و عبور بدون اختلال تفكيك شده و در ادامه با مدل ارائه شده اي كه بر پايه تكنيك DEA-DA است، مرز ميان خوشه هاي ريسك تعيين مي گردد. امتياز هر رويداد تداخلي تعيين كننده قرارگيري يك رويداد در خوشه ريسك مي باشد. از ديگر نتايج اين پژوهش بالاتر بودن مقدار وزن بهينه شاخص PET نسبت به TTC است كه بيانگر اين موضوع است كه شاخص PET نقش بيشتري در تعيين خوشه ريسك دارد.

191120

دانشگاه علم و صنعت ايران

برنامه ريزي حمل و نقل

دكتر شهريار افنديزاده