عنوان
ارائه يك سيستم جهت زمان بندي پروژه هاي ساخت بر مبناي شبيه سازي پيشامد گسسته
نويسنده اصلي
اويس هلال بيرجندي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
زمان‌بندي پروژه‌هاي ساختماني از اهداف اصلي مديريت پروژه‌هاي ساخت است. همواره از طرف كارفرمايان بر پيمانكاران فشار زيادي براي اتمام پروژه در كمترين زمان ممكن وارد مي‌شود. درنتيجه پيمانكاران فعاليت‌هاي بيشتري را در برنامه زمان‌بندي مي‌گنجانند. به اين صورت تجمع فعاليت‌ها باعث ايجاد يك ازدحام شامل كارگران در حال كار و تجهيزات موردنياز براي انجام فعاليت‌ها مي‌شود. فضا يك منبع و محدوديت مهم و تأثيرگذار در پروژه‌هاي ساختماني به شمار مي‌آيد. در اجراي فعاليت‌هاي پروژه، ساير منابع مانند نيروي انساني، ماشين آلات و تجهيزات و مواد و مصالح، به فضا نياز دارند؛ بنابراين وجود تأخير در اجراي برنامه زمان بندي، فشرده سازي و تسريع در اجراي فعاليت ها، اجراي موازي فعاليت هايي كه در حالت معمول به‌صورت متوالي انجام مي شوند و حجم زياد فعاليت ها به همراه تعداد كارگران زياد، همگي مواردي هستند كه باعث ايجاد تداخل بين فضاي كار موردنياز هر فعاليت مي شوند. اين تداخل ها اثرات متعدد و قابل‌توجهي بر روند پروژه مي گذارند كه طبق مطالعات انجام‌گرفته در بين اين آثار، دو عامل بهره وري و خطر ايمني بيشترين تأثير را از تداخل هاي فضاي كار مي پذيرند. تاكنون مطالعات انجام‌گرفته و مدل هاي ارائه‌شده براي بررسي اين تداخل‌ها، با در نظر گرفتن اين دو عامل تمامي تداخل‌ها را غيرمجاز در نظر گرفته و تنها به رفع تداخل موردنظر پرداخته‌اند. در اكثر اين مطالعات تنها راه رفع تداخل، ايجاد تأخير در يكي از فعاليت‌ها و ادامه دادن فعاليت ديگر است.
براي برنامه‌ريزي و داشتن يك سيستم زمان‌بندي مناسب جهت رسيدن به اهداف پروژه استفاده از شبيه‌سازي ساخت يك راه مطمئن و ضروري محسوب مي‌شود. در اين تحقيق از شبيه‌سازي پيشامد گسسته براي شبيه‌سازي و ارائه يك سيستم زمان‌بندي استفاده شده است. براي شبيه‌سازي از موتور اصلي نرم‌افزار SIMPHONY و برنامه‌نويسي در محيط Visual Studio به‌منظور افزايش قابليت‌هاي محدود آن استفاده شده است. هدف اين تحقيق، ارائه يك سيستم جهت زمان‌بندي پروژه‌هاي ساخت بر مبناي شبيه‌سازي پيشامد گسسته با در نظر گرفتن تداخل‌هاي مجاز فضاي كار و اعمال اثر آن‌ها بر بهره وري فعاليت‌هاست. در اين تحقيق با در نظر گرفتن اثر هر تداخل در بهره وري و ايمني فعاليت هاي در حال اجرا، تداخل هاي فضاي كار در يك دسته بندي جديد به صورت مجاز و غيرمجاز جاي گرفته و سپس براي تداخل هاي مجاز، اثر هر تداخل از دو بعد ايمني و بهره‌وري به صورت كاهش نرخ بهره‌وري بر فعاليت‌هاي مورد تداخل اعمال شده و زمان‌بندي با در نظر گرفتن نرخ جديد بهره‌وري انجام گرفته است؛ در نتيجه زمان بندي به واقعيت نزديك تر شده و امكان انتخاب زمان بندي مناسب براي پروژه امكان پذير مي گردد.
شماره ركورد
191491
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي و مديريت ساخت
استاد راهنما
دكتر مصطفي خانزادي