استفاده از روش ترموگرافي به منظور تعيين ويژگي‌هاي شكست قطعات مكانيكي

كارشناسي ارشد

تمركز اصلي در اين پايان نامه محاسبه ميزان نيروي پيشران براي ترك‌هاي موجود در مواد الاستيك – پلاستيك به كمك آزمون ترموگرافي مي‌باشد. به دليل گسترش نواحي غير خطي نوك ترك در اين مواد، تئوري مكانيك شكست الاستيك خطي اعتبار خود را از دست مي‌دهد. مفهوم نيروهاي پيكربندي بر اساس تئوري پلاستيسيته افزايشي اين امكان را فراهم مي‌كند كه بتوان توصيفي واقعي از انرژي‌هاي موجود در نوك ترك داشته باشيم. جوانه زني و رشد ترك در اين مواد مي‌تواند همراه با ايجاد كرنش پلاستيك و اتلاف انرژي بصورت كار پلاستيك يا گرما در نزديكي نوك ترك گردد. با توجه به اين موضوع مي‌توان پيش بيني افزايش دماي قطعه در نزديكي نوك ترك كه محل تمركز تغيير فرم پلاستيك مي‌باشد را داشت. بر اين اساس مي‌توان فرضيه‌اي مطرح نمود كه با اندازه‌گيري گرماي تلف شده در هنگام رشد ترك به روش ترموگرافي، رابطه بين گرماي اندازه‌گيري شده در ناحيه پلاستيك و نيروي پيشران را مشخص كرد. به اين منظور مطابق استانداردهاي از پيش تعريف شده براي آزمايش جوانه زني و رشد ترك، قطعه‌اي انتخاب و كانتور تنش و تغييرات دماي سطح به واسطه تنش ايجاد شده به طور هم‌ زمان با استفاده از روش ترموگرافي براي قطعه مذكور اندازه‌گيري و محاسبه گرديد. علاوه بر اين با خطاي 12.8 درصد رابطه‌اي منطقي بين مقادير موجود براي فاكتور شدت تنش قطعه آزمايش و تغييرات دماي سطح قطعه بر حسب رشد ترك برقرار شده است. واژه‌هاي كليدي: نيروهاي پيكربندي، فاكتور شدت تنش، ترموگرافي

191796

دانشگاه علم و صنعت ايران

ماشين هاي ريلي

دكتر پريسا حسيني تهراني