پيش‌بيني زمان سفر در معابر برون‌شهري با استفاده از تحليل‌هاي سري زماني

كارشناسي ارشد

امروزه با توجّه به روند رو به رشد جمعيت و گسترش مهاجرت شهرها و حومه‌نشيني، افزايش ميزان سفرهاي برون‌شهري و به‌تبع آن افزايش ترافيك معابر شهري و برون‌شهري امري اجتناب‌ناپذير است. اين مطلب سبب تحميل هزينه‌هاي گزاف آلودگي و هدر رفت زمان به جامعه مي‌باشند. برنامه‌ريزي كوتاه‌مدت ترافيك، مستلزم درك درست و صحيح از شرايط آتي مسيرها است و بدون در اختيار داشتن تخمين‌هاي نزديك به واقعيت، برنامه‌ريزي معنايي نخواهد داشت. به اين منظور، مي‌توان تخمين‌هايي را بر پايه‌ي مشاهدات قبلي ارائه نمود كه به نحو قابل‌قبول و مناسبي گوياي شرايط آتي معبر باشد. داشتن اطلاعات زمان سفر نه‌تنها براي استفاده‌كنندگان از راه به‌منظور صرفه‌جويي در زمان سفر مفيد است، بلكه براي سنجش عملكرد سيستم شبكه راه‌ها نيز به‌منظور مديريت و برنامه‌ريزي عملياتي شبكه، يك دانش پايه و اساسي محسوب مي‌شود. پيش‌بيني زمان سفر و زمان سفر تجربه‌شده براي مديران امكان شناسايي، مقابله و ارزيابي حوادث را فراهم مي‌سازد. در اين پژوهش، مدل‌سازي پيش‌بيني زمان سفر براي روزهاي كاري هفته در بازه زماني 7 صبح تا 8 بعدازظهر و همچنين به‌صورت روزانه (براي كليه‌ي روزهاي هفته) در بازه زماني 24 ساعت، بر مبناي مدل‌هاي سري زماني در يكي از محورهاي اصلي و پرتردد كشور (محور تهران-قم) صورت پذيرفته است. براي اين منظور از داده‌هاي اول مهرماه 1394 تا 30 ام آذرماه 1394 استفاده گرديد. فرآيند مدل‌سازي با استفاده از 70 درصد داده‌ها صورت پذيرفت و 30 درصد باقيمانده نيز به‌منظور اعتبارسنجي مدل‌ها استفاده شد. پس از شناسايي نوع مدل، مدل‌هاي ممكن برآورد گرديد. پس از تحليل و بررسي پارامترهاي مدل‌ها، بر مبناي معيار آكائيك (AIC ) و بيزين شوارتز (SBC ) مدل برتر انتخاب گرديد. درنهايت پس از بررسي عدم وجود همبستگي بين باقيمانده‌هاي حاصل از مدل‌ها، فرآيند اعتبارسنجي صورت گرفته و با توجه به معيارهاي نكوئي برازش، مدل مطلوب به‌منظور پيش‌بيني زمان سفر ارائه گرديده است.

191867

دانشگاه علم و صنعت ايران

برنامه ريزي حمل ونقل

دكتر افشين شريعت مهيمني