ميرايي معادل سازه هاي مختلط بتن و فولاد با در نظر گرفتن اندركنش خاك و سازه

كارشناسي ارشد

امروزه طراحي و ساخت سازه‌هاي مختلط مقاوم در برابر ارتعاش ناشي از بارهاي ديناميكي حاصل از وزش بادهاي سهمگين و زلزله يكي از چالش‌هاي مهندسين سازه محسوب مي‌شود. رفتار بيشتر سيستم‌هاي سازه‌اي به گونه‌اي است كه مكانيسم ميرايي آن‌ها بطور يكنواخت در سراسر سازه توزيع مي‌شود اما اگر سازه از چند نوع ماده تشكيل ‌شود به گونه‌اي كه مواد مختلف، مكانيسم اتلاف انرژي متفاوتي را در بخش‌هاي مختلف سازه بوجود ‌آورند، در اين حالات خاص بدليل توزيع غير يكنواخت ميرايي در سيستم، ماتريس ميرايي نامتناسب خواهد بود. اين سازه‌ها بدون اصلاح مشخصات ميرايي، مقادير ويژه بسيار پيچيده‌اي دارند بنابراين انجام تحليل و طراحي با نرم افزارهاي موجود امكان پذير نيست، زيرا در طراحي سازه به‌خصوص با نرم افزارهايي مثل ETABS و SAP نسبت ميرايي مودال سازه به عنوان يك پارامتر ورودي براي تحليل بايد مشخص باشد. در تحليل‌هاي روزمره يكي از فرض‌هاي ساده‌كننده اين است كه اتصال سازه به زمين صلب مي‌باشد، اما در عمل اين گونه نيست و سازه بر روي خاك احداث مي‌شود، كه مصالحي با سختي پايين و ميرايي بالا است. پريود و ميرايي سازه‌ها، كه هر دو عامل در رفتار لرزه‌اي سازه نقش بسيار مهمي دارند، از پريود و ميرايي واقعي آن‌ها كمتر در نظر گرفته مي شوند. ده‌ها سال است كه تاثير اندركنش ميان خاك و سازه شناخته شده است. در اين راستا روش‌هاي متعددي براي تخمين ميزان اين اثرگذاري مورد استفاده قرار گرفته است. دراين پايان نامه سعي مي‌شود كه يك نسبت ميرايي معادل با استفاده از روش نيمه تجربي حداقل خطا براي اين سازه‌هاي مختلط محاسبه شود كه اندركنش بين خاك و سازه نيز در نظر گرفته شود. نتايج نشان مي‌دهد كه پاسخ سازه در حالت سازه با ميرايي محاسبه شده تقريبي بسيار نزديك به ميرايي واقعي سازه مي‌باشد.

191960

دانشگاه علم و صنعت ايران

زلزله

دكتر فريدون اميني