بررسي و مطالعه رفتار تراورس هاي ميان بال در افزايش مقاومت جانبي قوس هاي تند

كارشناسي ارشد

كاهش هزينه هاي تعمير و نگهداري، افزايش ايمني خطوط و همچنين افزايش راحتي سفر از جمله موارد بسيار مهمي است كه همواره مهندسان راه آهن به دنبال ايجاد آن هستند. حذف درز ريل ها و پيوسته كردن خطوط ريلي نيز در جهت تقويت عوامل مذكور مي باشد. وجود قوس هاي تند و همچنين تغييرات دمايي باعث ايجاد نيروي جانبي در خط شده و موارد بيان شده را تحت الشعاع قرارمي دهند. لذا اقداماتي لازم است تا مقاومت خط در مقابل نيروهاي جانبي ايجاد شده افزايش يابد. راهكارهايي جهت افزايش مقاومت جانبي خط وجود دارد كه از جمله ي آن ها تغيير جنس مصالح، تغيير ابعاد و تغيير هندسه اجزاي خط، و به طور خاص تراورس مي باشد. به كارگيري تراورس ميان بال با راهبرد تغيير در ابعاد و هندسه تراورس، روشي است كه در اين تحقيق اتخاذ شده است. پس از اينكه تراورس بال دار مورد مطالعه قرار گرفته و نتايج قابل قبولي از آن حاصل شد، اين تراورس چندان مورد توجه قرار نگرفت. از جمله دلايل اين عدم توجه، مشكلات اجرايي ايجاد شده در زمان تعمير و نگهداري بوده است كه مهمترين آن ها برخورد كلنگ هاي زيركوب با بال هاي تراورس بوده است. به همين جهت تراورس ميان بال كه در آن بال واحد تراورس در وسط آن گرفته است مورد بررسي و مطالعه قرار گرفت. انجام آزمايشات مقاومت جانبي تراورس منفرد، مقاومت جانبي پانل(قاب) خط و همچنين مدل سازي عددي با نرم افزارAbaquse جهت اعتبار سنجي نتايج، به طور متوسط افزايش 58 تا 64 درصدي مقاومت جانبي تراورس ميان بال نسبت به تراورس معمولي را نشان مي دهد. واژه‌هاي كليدي: مقاومت جانبي، تراورس ميان بال، آزمايش جابجايي تراورس منفرد، آزمايش جابجايي پانل خط

192107

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي خطوط راه آهن

دكتر جبارعلي ذاكري