طراحي مجموعه يادماني شهداي غواص

كارشناسي ارشد

چكيده پس از ظهور مدرنيسم و پيامدهاي جبرانناپذير آن در حوزههاي شهرسازي، معماري و زيستمحيطي، مباحث توسعه ي پايدار در راستاي مقابله با صدمات وارده، در دههاي پنجاه و شصت ميلادي مطرح گشت. اين مباحث عمدتاً حوزه هاي پايداري اكولوژيك)زيستمحيطي( و اقتصادي را دربرميگرفت و از پرداخت به حوزهي پايداري اجتماعي، به معناي تداوم حضور مردم در فضاي معماري تا حدودي غفلت شده و مطالعات اين حوزه به شكل پراكنده و غيرمدون باقي ماند. به نظر مي-رسد، بهرهگيري از راهبردهاي پايداري اجتماعي در طراحي فضاهاي عمومي و بخصوص فرهنگي ميتواند سبب ارتقاء كيفيت و افزايش زمان حضور مخاطب در فضا گردد. از اين رو هماهنگي و سازگاري بناي يك مجموعه فرهنگي با اين مفهوم ضروري است. هدف از اين پژوهش، دستيابي به الگوهاي كالبدي-فضايي يك مجموعه فرهنگي مبتني بر پايداري اجتماعي ميباشد. پژوهش حاضر، ماهيت كاربردي دارد و روش تحقيق از نوع تركيبي كمي و كيفي ميباشد. در ابتداي امر به روش مطالعات كتابخانهاي به بررسي و استخراج يكپارچه و مدون پارامترهاي اصلي موثر بر اصل پايداري اجتماعي پرداخته شد. سپس با استفاده از روش تحليل محتواي متون، راهبردهاي طراحي موثر در جهت تحقق پارامترهاي مذكور استخراج گرديد. در نهايت به روش پيمايشي و تكميل پرسشنامه از جامعه آماري نود نفره به اولويتبندي راهبردهاي طراحي پرداخته شد. نتايج حاصل از پژوهش بيان ميدارد كه به منظور افزايش شاخصه پايداري اجتماعي در فضاي معماري، 6 عامل: ۱- پيوند و تعامل اجتماعي ۲- طبيعت گرايي۳- معناي فرم و فضا ۴- خوانايي فرم و فضا ۵- پويايي فضايي۶- امنيت فضايي، به همراه راهبردهاي طراحي مرتبط با هر يك، به ترتيب بيشترين اهميت و نقش را به عهده دارند. علاوه بر اين، گزارش حاضر شامل مطالعات مربوط به طراحي مجموعه فرهنگي يادماني شهداي غواص و طرحهاي تهيه شده ميباشد. كليدواژهها: پايداري اجتماعي، فضاي فرهنگي، تداوم حضور در فضا، يادمان شهيد

192130

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي معماري

دكتر محمدعلي خانمحمدي