بررسي نقش برهمكنش مايعات يوني و DNA در فرآيندانتقال DNA از جدارسلول و مقايسه آن با برهمكنش مواد فعال سطحي و DNA

كارشناسي ارشد

چكيده در اين پايان نامه برهمكنش مايع يوني ايميدازوليومي و DNA بررسي شده است. اين مايعات يوني دي كاتيوني داراي يك حدفاصل 6 كربني است. علاوه بر آن برهمكنش تركيب درصد هاي مختلف 95:5 و 90:10و 80:20 از مايع يوني و سديم دودسيل سولفات و تري متيل آمونيوم برمايد نيز در حضور و عدم حضور DNA با هم مقايسه شده است. روش تحقيق در اين پايان نامه شامل تكنيك كشش سطحي در حضور و عدم حضور DNA و روش هدايت سنجي الكتريكي محلول هاي آبي تركيب درصد هاي ذكر شده در حضور وعدم حضور DNA براي اثبات تشكيل تجمعات در نقطه غلظت بحراني تجمع CMC است. تكنيك ولتامتري چرخه اي نيز براي بررسي اندازه ذرات موجود درمحلول واثبات فشرده شدن DNA به كار گرفته شده است. همچنين طيف سنجي فرابنفش-مرئي در راستاي اثبات برهمكنش الكتروستاتيكي و تكنيك پراكندگي نور ديناميكي براي اثبات انتقال DNA از حالت مارپيچي به حالت گويچه اي به كار برده شده اند. در نتيجه مقايسه ي تمامي نتايج حاصل از روش ‌هاي بالا مشاهده شد كه اگرچه مايع يوني به تنهايي مي تواند تجمعاتي تشكيل دهد اما توانايي فشرده سازي و انتقال DNA را ندارد، همچنين با انتخاب بهترين تركيب درصد اين ماده با DTAB و SDS با توجه به نقطه بحراني تجمع آنها و سايز تجمعات، برخلاف انتظار تركيب درصد حجمي كه SDS در آن افزوده شد، توانايي بهتري در انتقال DNA از حالت مارپيچي به گويچه اي داشت، كه اثبات آن از روش پراكندگي ديناميكي نور انجام شد. واژه‌هاي كليدي: ، فشرده سازي DNA، مايع يوني، نقطه بحراني تجمع

192227

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي فيزيك

دكتر بهشته سهرابي نظري