بررسي ميداني و آزمايشگاهي سطح تماس موثر بين تراورس و دانه هاي بالاست در خطوط بالاستي

كارشناسي ‌ارشد

سطح تماس تراورس و بالاست به‌صورت يكنواخت و هموار نيست و وجود فضاهاي خالي دانه‌هاي بالاست باعث مي‌شود سطح تماس مؤثر بين تراورس و بالاست كاهش يابد و درنتيجه باعث كاهش سختي تكيه‌گاه بالاستي شود. همچنين خود تراورس نيز براي ايجاد مقاومت جانبي، سطح همواري ندارد و باعث كاهش سطح تماس بين تراورس و بالاست مي‌گردد و همين امر باعث كاهش سختي و خرابي و ترك در تراورس خواهد شد. توزيع تنش زير تراورس به‌صورت يكنواخت نيست و در زير ريل بيش‌ترين تنش‌ها وجود دارد. تماس كم و درنتيجه فشار بالاي بين ذرات بالاست و تراورس ممكن است منجر به شكستگي ذرات بالاست، نشست خط و يا شكست تراورس شود. هدف از اين تحقيقات و آزمايش‌ها، توسعه يك درك كامل از رفتار مكانيكي سطح تماس تراورس و بالاست و تغييرات آن با توجه به نوع تراورس و نوع دانه‌بندي بالاست و سيكل و مقدار بارگذاري مي‌باشد. در اين پايان‌نامه، براي اندازه‌گيري سطح تماس بين تراورس و بالاست دو روش آزمايشگاهي و ميداني صورت گرفته است. در روش ميداني براي نصب صفحات حساس، بالاست آخوري در هر دو طرف تراورس خالي شد و خط كمي به سمت بالا جابجا شد تا صفحات حساس زير تراورس قرار گيرد. پس از قرارگيري و نصب صفحات حساس، بالاست آخوري در جاي خود قرار گرفت. سپس بارگذاري سيكليك روي خط انجام شد و بعد از عبور بار معيني از روي خط صفحات حساس خارج شده و مقدار سطح تماس ثبت شد. نتايج تحقيقات نشان داد كه سطح تماس مؤثر بين تراورس و بالاست به نوع بالاست و نوع تراورس و مقدار بار عبوري و سيكل بارگذاري وابسته است. مقادير بدست آمده براي سطح تماس نشان داد كه سطح تماس براي تراورس بتني حدود 4.9 درصد و براي تراورس چوبي حدود 8.1 درصد است و با افزايش بار محوري و سيكل اين مقدار افزايش مي‌يابد. همچنين نوع دانه‌بندي بالاست روي سطح تماس بسيار مؤثر بود. براي تاثيرUSP از دو نوع نرم و سخت استفاده شد كه تاثيرش بسيار قابل توجه بود و سطح تماس بين تراورس و بالاست براي USP نوع نرم 21.6 درصد و براي نوع سخت 15.9 درصد بدست آمد. واژه هاي كليدي: سطح تماس بين تراورس و بالاست، توزيع تنش زير تراورس، فضاهاي خالي بالاست، صفحات حساس، USP

192496

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي خطوط راه آهن

دكتر جبارعلي ذاكري سردرودي - دكتر سعيد محمدزاده