بررسي احتمالاتي طراحي دوام طبق رويكرد آيين‌نامه‌اي ايران، ACI و fib در شرايط خورنده دريايي

كارشناسي ارشد

طراحي اگر صرفا براساس مقاومت انجام شود صحيح نخواهد بود و عمرمفيدي كه از سازه انتظار داريم تامين نخواهد شد. درواقع اگر تاكيد اصلي بر خواص مكانيكي و ظرفيت سازه¬اي باشد، طراحي دوام، كيفيت ساخت و مديريت عمرسازه ناديده گرفته خواهد شد. براي بهبود دوام سازه لازم است از يك روش طراحي استفاده شود. يكي از اين روش¬هاي طراحي، طراحي بر اساس عملكرد است. معمولا معيارهاي عملكرد تحت عنوان شرايط تعريف حدي تعريف مي شوند. مطالعات در اين نوشتار بيان مي-كند كه تفاوت در رويكردها درباره عوامل موثر در خوردگي مي¬تواند موجب شود تا احتمال وقوع خوردگي در سال¬هاي دور، سه تا چهار برابر افزايش داشته باشد. همچنين، به دنبال افزايش احتمال خوردگي مشاهده مي¬شود كه ظرفيت سازه¬اي در موارد مختلف نيز تحت تاثير قرار مي¬¬گيرد. به¬طور مثال ظرفيت خيز يك تير خورده شده تا 10درصد مي¬تواند كاهش داشته باشد. هدف اصلي در اين پايان¬نامه، بررسي مدل¬هاي احتمالاتي درنظر گرفته شده از سوي آيين¬نامه¬هاي ايران، fib و ACI براي تحليل دوام سازه¬هاي بتني در شرايط دريايي است و اينكه پارامترهاي موجود در مدل چگونه بر تحليل دوام اثر مي¬گذارند. يك مدل مبتني بر احتمالات انتخاب خواهد شد تا تنوع ذاتي مرتبط با اندازه¬گيري ناهمگني مصالح و تنوع عوامل محيطي در نظر گرفته شود. روش تحقيق در اين بررسي روش شبيه¬سازي مونت كارلو بوده كه براي مطالعه تابع حدي با بيش از 200000 شبيه¬سازي استفاده خواهد شد. در نتيجه اين كار مشاهده خواهد شد كه رويكرد آيين¬نامه¬اي fib مناسب¬ترين رويكرد در خصوص طراحي دوام براي شرايط خورنده كلريدي است. از سوي ديگر اينگونه برمي¬آيد كه، آيين¬¬نامه كشورمان اگرچه از رويكرد نزديك به fib استفاده مي¬كند، اما در خصوص پارامترهاي موثر بر خوردگي كلريدي از رويكردهاي ACI بهره مي¬برد. هدف اين است كه در پايان، به آگاهي طراحان در مورد اثرات تصميم¬گيري¬هايشان در مورد دوام كمك شود. هدف ديگر استفاده از معيارهاي عملكردي در مشخص كردن پارامترهاي ارزيابي دوام بتن است.

192945

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمدقانوني بقا

سازه

دكتر محسنعلي شايانفر